Sakarya İlçeleri Nelerdir İsimleri

Güzel Şehrimiz Sakaryanın Bütün İlçeleri Hakkında Gerekli Bilgilerin Hepsini Paylaşalım.

Sakaryanın ilçeleri Nelerdir, Vikipedi, Haritası, Semtleri ve ASakarya şehrinin ilimizin ilçeleri hakkında bütün bilgileri okuyalım.

Evet Sırasıyla Şimdi Sakaryanın Bütün Tüm İlçelerini İstatistiklerini Tanıyalım Öğrenelim:

Arifiye

Rehber ›
Sakarya’nın İlçeleri ›

Arifiye

1) TARİHÇE

Bölgemiz Geç Roma ve Bizans dönemlerinde Bitinya adıyla anılan bölgenin içinde kalmaktaydı. Bölgemiz hiçbir zaman büyük yerleşimlere sahne olmamıştır. Sapanca Gölünün baharda kabarması ve Sakarya Nehrinin sıkça yatak değiştirmesi kalıcı bir yerleşime imkan tanımamıştır. Kalıcı yerleşim ancak Geç Roma dönemiyle Bizans dönemlerinde olmuştur. Bizans İmparatorluğunun sınırları içinde kalan ve tarihi İpek Yolunun üzerinde bulunan beldemiz, Bizansın başkenti İstanbul’u almak isteyen bir çok ulusun gelip geçtiği güzergah durumundaydı.

Bölge 7. ve 9. yüzyılda Arapların ve Perslerin saldırılarına, 944 yılında da Rusların saldırılarına uğramıştır. Bizans kendini doğudan gelecek saldırılardan korumak için bölgede ordu kurmuştur. Bitinya denilen bölgemiz Avrupa’dan gelen orduların toplanma bölgesiydi. Ordunun ahırları burada bulunur ve atlar bölgedeki otlaklarda bakılırdı. Bizans ordusu sefere çıkacağında toplanan kuvvetler Bitinya bölgesinde buluşurdu. 1071 yılında Anadolu’ya ayak basan Türkler 1074 yılında Bitinya’ya ulaşmıştır. Bu tarihlerde içinde bulunduğumuz bölge sıkça el değiştirmiştir. Anadolu Selçuklu devletini kuran Süleyman Şahın yerine geçen Ebu’l Kasım 1081’de İzmit’e kadar uzanan Bitinya bölgesini ele geçirmiştir. Bizans İmparatoru Alexios ülkesinin doğu sınırlarını korumak ve Türkleri bölgeden uzaklaştırmak için 1095 yılında Sapanca Gölünün doğusunda bir kale yaptırmıştır. Adliye Köyü sınırlarında halen kalıntıları mevcuttur. 1097 yılında bölgemiz Haçlı seferlerine güzergah olmuştur. 13. yy. ortalarındaki Moğol istilasında Türk boyları Bizans sınırlarına doğru sürülmüştür. 1260 yılında Türkler Sakarya Nehrinin doğusunu ele geçirmiştir.

OSMANLI DÖNEMİ

Bol ve verimli arazilere sahip bölgemiz 1326 yılında Orhan Gazi tarafından Türk hakimiyeti altına alınmıştır. Osmanlı Devleti’nin özellikle İstanbul’un Fethin’den sonra, tüm Anadolu ve Balkanlarda istikrarı sağlaması ve müreffeh bir toplum yaratmasıyla başlayan süreçten Adapazarı ve çevresi de nasibini aldı. Osmanlının çöküş dönemlerine kadar Sakarya bölgesine sulh ve sükun egemen oldu. Ancak çöküş dönemlerindeki olumsuzluklar Sakarya’yı da olumsuz etkilemiş, özellikle 2. Mahmut dönemindeki Ayanlık sistemi bölgeye de zarar vermiştir.

Öte yandan bu dönemlerde Adapazarı bölgesine, çok önemli miktarda mülteci akını olmuştur. Bu akınları doğuran olaylar, 1853 Kırım Savaşı, 1850-60 arası Şeyh Şamil olayı ve 1877-78 Osmanlı-Rus (93 Harbi) Savaşı’dır. Ayrıca gerek Balkan Savaşları, gerekse II. Meşrutiyetin ilanından sonra Bosna-Hersek’in Avusturya’ya geçmesiyle çok sayıda göçmen bölgemize yerleştirilmiştir. Bu göçler, bugünün Sakarya’nın zengin kültürel varlığının oluşmasına da zemin hazırlamıştır.

CUMHURİYET DÖNEMİ

Arifiye’nin tarihi İpek Yolu üzerinde kalması sebebiyle diğer ulaşım yolları da bu güzergahtan geçmiştir. 1887 yılında tamamlanan İstanbul-Bağdat demiryolu da ilçemizden geçmektedir. 1899 yılında Adapazarı—Arifiye yolu hizmete girdiğinde ilçemiz tam bir kavşak noktası konumuna gelmiştir.1923 yılında Lozan Antlaşması’na ek protokol uyarınca Nüfus Mübadeleleri ve Cumhuriyet döneminde çıkarılan İskan Kanunları sonucu Kafkaslardan gelen Müslüman Gürcü, Abaza ve Çerkeslerin yanı sıra Balkanlardan Müslüman Arnavut, Boşnak ve ayrıca Bulgaristan, Romanya ve Kırım’dan gelen soydaşlarımızın yerleşimi ile 1956 yılında belediye teşkilatı kurulmuştur.

1970 yıllardan itibaren Karadeniz ve Doğu Anadolu Bölgesinden günümüze gelen yoğun göç sonucu İlçemiz 22.03.2008 gün ve 26824 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5747 Sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun gereğince Arifiye İlçesi kurulmuştur.

2) COĞRAFİ KONUMU

Arifiye İlçesi Sakarya şehir merkezine yaklaşık 8 km uzaklıkta olup asfalt bir yolla Dörtyol mevkiine ve buradan da Sakarya şehir merkezine bağlanmaktadır. Ayrıca D-100 Devlet Karayolu,TEM Anadolu Otoyolu ve Bilecik-Eskişehir yolu kullanılarak ta diğer şehirlere ulaşılmaktadır.

Kuzeyi ve güneyi topografya eğimi bakımından birbirlerinden çok farklıdır. Kuzeyde ve dar bir şerit halinde doğuda mostra veren alüvyonda eğim %5’in altındadır. Güney kesiminde daha çok %5-10 olmak üzere %10-15,%20-25,%35-40 ve dar bir alanda %50-60 değerlerine sahip değişken bir topografya bulunmaktadır.Özellikle Örencik Formasyonunun Kuzey Anadolu Fayı’ndan etkilendiği kesimlerde topografik eğimler yüksektir. Buna karşın Örencik Formasyonunun orta ve güneydoğu kesimlerinde %5-10 eğim değerleri bulunmaktadır.

3) İKLİMİ

Bölgede Karadeniz ve Akdeniz iklimlerinin ortak etkileri görülmektedir. Bu yüzden zaman zaman her iki iklim kuşağına ait özellikleri görülmesi doğaldır. Hava sıcaklığı ortalamaları yaz aylarında 20-24 derece kış aylarında 4-8 derece arasında değişir. Daha çok cephesel daha az oroğrafik yağış türlerinin görüldüğü bölgede metre kareye düşen yıllık yağış miktarı 650-750 mm arasında değişmektedir.

4) NÜFUS

İLÇENİN YERLEŞİM VE CİNSİYET DURUMUNA GÖRE NÜFUS DURUMU: 38.293

Serdivan

Rehber ›
Sakarya’nın İlçeleri ›

Serdivan

Sakarya ilimize bağlı bir ilçedir. Adapazarı’nın 5-6 km doğusundadır. Serdivan Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi sonucunda buraya yerleşen göçmenlerden oluşmuştur.

17 Ağustos 1999 Gölcük Depremi’nden sonra nüfusu hızla artmış ve 1982 yılında belediye, 2008 yılında ilçe olmuştur.
İsmin Kökeni Eskiden kasabanın bulunduğu yerde Divanlık şeklinde yerleşim birimleri bulunurdu. Kasabanın da bu divanların merkezi oluşu nedeniyle (Başdivan) Serdivan rolü oynamıştır. Serdivan adı da buradan gelmektedir.

Serdivan’ın Belediye Oluşu; İdari Taksimatta köy statüsüne tabi olan Serdivan’da 2 Şubat 1956 yılında ilk belediye teşkilatı kurulmuştur. Kasaba haline gelen Serdivan, bu durumunu 13 Nisan 1981 yılına kadar sürdürmüştür. 34 Sayılı Güvenlik Konseyi Kararı’na uyularak, mahalleler halinde Adapazarı Belediyesi’ne iltihak edilmiş olup tüzel kişiliğine son verilmiştir. 1 Şubat 1982 tarihinde ise Donanma ve Sıkı yönetim Komutanlığı’nın emri ile belediye ilan edilmiştir.

Serdivan’ın Sakarya Büyükşehir Belediyesine (2000) bağlanmasıyla yeni yollar, altyapı ve üstyapı çalışmalarıyla hizla gelişmiş ve bugün gözde yerleşimlerden biri haline gelmiştir.

Tarihçe

Serdivan, 1923 Yılında Yeni T.C.Hükümeti ile Yunan Hükümeti arasında yapılan Mübadele Antlaşması gereğince İskeçe ve Gümülcine hariç Yunanistan’daki Türklerin Türkiye’ye, Türkiye’deki Rumların da Yunanistan’a gitmesi suretiyle ülkemize gelen vatandaşlarımız tarafından kurulmuştur.

Anlaşma gereği Samsun’a gitmesi planlanan göçmen vatandaşlarımız Adapazarı’nı ve Serdivan’ı gördükten sonra toprağın bereketli olması sebebi ile Samsun’a gitmekten vazgeçerek burada iskan etmişlerdir.

Adapazarı’na geldiklerinde ilgililer onlara Adapazarı’nın 5-6 km. batısında bir Rum Köyü olan Serdivan’ı gösterdikten sonra gerekli incelemeler yapılarak buraya yerleşme karar verilmiştir.

O zamanın kaymakamı ve ileri gelenlerinin Rum ve Ermeni’lerin boşalttığı evlere yerleştirme tekliflerine sıcak bakmayan göçmenler, yerleşim yeri olarak tepeyi uygun görerek şimdiki Serdivan’da iskan etmişlerdir.

Daha sonra üç ana hat üzerinden ve ara sokaklar olmak üzere köyün yerleşim planı çizilmiş ve her oda dört arsalık yani 4.000 m2 olmak üzere taksim edilmiştir. Her evin iki cephesi yola bakmak şartıyla bu plan uygulanmıştır. Fakat salgın hastalıklar sebebi ile hayvanlar telef olup, insanlarda da ölüm oranı fazlalaşınca 400 hanelik Mübadele Hanesi’nden 1/3’ü kaldı, diğer büyük grup Ege Bölgesine, bugün Akhisar’ın 7 km. batısına göç ettiler.

Mübadele Kafilesinden gelenlerin büyük çoğunluğu Ege Bölgesi’ne göç edince köyün planı bozuldu. Gidenler İskan Hakları’ndan vazgeçince kalanlar da arsaları gayri muntazam genişlettiler.

Daha sonra da Hüseyin KOÇ-Mehmet KIRMIZI-Mehmet KAYA-Mehmet KOTUK-Hüseyin ÇEŞMECİ- Hüseyin SELVİ- Hayrullah TOÇOĞLU ve Halim BURUCU Köyün Kurucuları olarak seçildiler.

Bu heyetin başkanlığında burada kalanlar ise köyün öncelikli problemlerini su, okul, cami gibi önemli problemleri gidermeye başlayarak Serdivan’ı bir yerleşim yerine uygun bir hale getirmişlerdir.

Bu arada köyün nüfusu., 1928’de Arnavutluk’tan, 1934 yılında da Bulgaristan, Yugoslavya ve Kocacık’tan, 1948’de Karadeniz’den ( Trabzon ve Rize) 1951’de yine Bulgaristan ve Yugoslavya’dan gelen göçmenler sebebi ile her geçen gün artmıştır.

Eski Bağdat Yolunun bu hat üzerinde olması ve Jüstinyen (Beşköprü) köprüsünün bir kısmı Kasaba hudutları içinde kalması ve E-5 yolunun buradan geçişi de kasabanın önemli bir yerleşim bölgesi haline gelmesini sağlamaktaydı.

Eskiden kasabanın bulunduğu yerde Divanlık şeklinde yerleşim birimleri bulunurdu. Kasabanın da bu divanların merkezi oluşu nedeniyle (Başdivan) Serdivan rolü oynamıştır. Serdivan adı da buradan gelmektedir.

Serdivan’ın Belediye Oluşu;

İdari Taksimatta köy statüsüne tabi olan Serdivan’da 2 Şubat 1956 yılında ilk Belediye Teşkilatı kurulmuştur.
Kasaba haline gelen Serdivan, bu durumunu 13 Nisan 1981 yılına kadar sürdürmüştür.

34 Sayılı Güvenlik Konseyi Kararı’na uyularak,mahalleler halinde Adapazarı Belediyesi’ne iltihak edilmiş oluptüzel kişiliğine son verilmiştir.

1 Şubat 1982 tarihinde ise Donanma ve Sıkıyönetim Komutanlığı’nın emri ile belediye ilan edilmiştir.

Serdivan Belediyesi özellikle 1999 Depremi’nden sonraki hızlı ve modern gelişimi sonucu 22 Mart 2008 gün ve 26824 Sayılı Resmi Gazetede (http://rega.basbakanlik.gov.tr) yayınlanan 5747 Sayılı ile ilçe olmuştur. Kanun kapsamında Yazlık, Kazımpaşa Beldeleri, Adapazarı Beşköprü Mahallesi ile 10 köy (Çubuklu, Aşağıdereköy, Beşevler, Dağyoncalı, Kızılcıklı, Kuruçeşme, Meşeli, Selahiye, Uzunköy, Yukarıdereköy) ilçemize bağlanmıştır.

Taraklı

Sakarya’nın İlçeleri ›

Taraklı
COĞRAFİ KONUMU
Marmara Bölgesi’nde, Sakarya İli’ne bağlı bir ilçe olan Taraklı, doğusunda Bolu ili Göynük ilçesi, batısında Geyve İlçesi, güneyinde Bilecik ili Gölpazarı ilçesi ve kuzeyinde Akyazı ilçesi ile çevrilidir. Sakarya İli’nin Bolu ve Bilecik ilçeleri ile birleştiği bölümde yer alan taraklı dağ ve tepeler arasındaki vadide, ormanlık bir alanda kurulmuştur. Taraklı’nın güneyinde Tokar ve Taşlık Tepe, batısında Çay Yakası Tepesi, kuzeyinde Hıdırlık ve Karakamışlık Tepeleri ile çevrilidir. İlçenin 21 km. kuzeydoğusunda Samanlı Dağları’nın uzantısı olan dağlar üzerinde Karagöl Yaylası bulunmaktadır. İl merkezine 65 km. uzaklıktadır. Deniz seviyesinden 485 m. yükseklikteki ilçenin yüzölçümü 334 km2.dir. 2002 Yılı Genel Nüfus sayım sonuçlarına göre; toplam nüfusu 9.220’dir.

TARİHİ
İlçe ekonomisi tarım, hayvancılık ve turizme dayalıdır. Yetiştirilen tarımsal ürünler; arpa, buğday, yulaf, nohut, fasulye, fiğ ekilir. İlçede meyvecilikte gelişmiş olup genelde elma, ayva, armut, kiraz, vişne, ceviz yetiştiriciliği yapılmaktadır. İlkbahar geç donlarının zarar vermesi ve meyvenin olduğu yıllarda pazarlama sıkıntısından dolayı çiftçiler meyve bahçelerini keserek yerine kavak bahçesi kurmaktadırlar. Son 6 – 7 yıllık dönemde vişne, son 2 yılda da Enginar üretiminde büyük artış olmuştur. Hayvancılıkta büyük ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliği yapılmaktadır.

İlçede günümüze gelebilen tarihi eserler arasında; Hisar Tepe’deki kale kalıntıları, su sarnıçları, Yunus Paşa Camisi (1517), Yunus Paşa Camisi yakınındaki Hamam, Taraklı Hanı ve Osmanlı kent dokusunu oluşturan, günümüze iyi durumda gelen Taraklı Evleri, Osmanlı sokakları, Mahdumlar Köyü’ndeki Kara Değirmen bulunmaktadır. Karagöl Yaylası, Belengerme Tepesi, Hamza Pınarı, Çile Pınarı, Dört Oluk , Hıdırlık Tepesi, Güngörmez Şelalesi, Gürleyik Suyu ve Hark Kanyonu ilçenin doğal güzellikleridir.

Söğütlü
Sakarya’nın İlçeleri ›
COĞRAFİ KONUMU
Marmara Bölgesi’nde, sakarya İline bağlı bir ilçe olan Söğütlü, kuzeyinde Ferizli ve Kaynarca ilçeleri, doğusunda Hendek ilçesi, güney ve batısında Sakarya ili ile çevrilidir. İlçenin kuzeybatısında Kaynarca ilçesi ile doğal sınırı oluşturan Ohlak Dağı (353 m.) yer almakta olup, ilçenin en yüksek tepesidir. Sayalık Tepe ( 103 m.), Ihlamurluk Tepe, Kurudil tepe, Kel Tepe (140 m.) ve Yeşil Tepe ilçenin diğer yükseltileridir. Sakarya Irmağı boyunca Sakarya Ovası, Çark Suyu boyunca da çarkovası ilçenin belli başlı düzlükleridir.

Sapanca

Sakarya’nın İlçeleri ›

Sapanca

COĞRAFİ KONUMU
Kuzeyinde Sapanca Gölü, doğusunda Sakarya merkez ilçesi Adapazarı, güneyinde Samanlı Dağları, Geyve ve Pamukova İlçesi, batısında da Kocaeli merkez ilçesi İzmit yer alır. Yüz ölçümü I4 km denizden yüksekliği de 36 m’dir. Sakarya’nın yüzölçümü (alanı) en küçük, nüfus yoğunluğu en fazla olan ilçesidir.

YERYÜZÜ ŞEKİLLERİ
İlçe toprakları yer şekilleri bakımından iki bölüme ayrılır, Birinci bölümü, Bolu’nun güneyinden uzanan Köroğlu Dağları’nın bölgedeki uzantısı olan Samanlı Dağlan’nın kuzey yamaçları ve bu yamaçlarda oluşmuş vadileri içine alır. Bu bölüm oldukça engebelidir. İkinci bölümünü ise, Samanlı Dağları’nın kuzey eteklerinde Sapanca ilçe merkezinin de yer aldığı dağ eteği ovasıdır. Bu ova dağların kuzey yamaçlarından inen derelerin taşıdığı alüvyonlarla oluşmuştur. Bu dağlardan inen derelerin en önemlileri İstanbul Deresi, Kurtköy Deresi ve Mahmudiye Deresidir. Ayrıca ilçenin en önemli deresi olan Akçay Deresi de Sakarya Nehri ile birleşir. Kuzey Anadolu deprem kuşağı (fay hattı) Sapanca Gölünden geçer. Bu sebeple ilçe. birinci derece deprem bölgesidir. Ancak fay hattının gölden geçmesi ilçe merkezinin ve diğer yerleşim alanlarının depremden daha az etkilenmesini sağlamıştır, ilçe 17 Ağustos 1999 depremini bu sebeple az hasarla atlatmıştır.

NÜFUSU
İlçenin son genel nüfus sayımlarına göre toplam nüfusu 29.829 dur. Bu nüfusun 16.653 ü merkez, 4.183 ü Kırkpınar, 2.416 sı Kurtköy beldelerinde olup 6.577 si köylerde yaşamak-tadır. İlçenin nüfus yoğunluğu ortalama km. başına 179 kişi düşmekle beraber bu oran or-man içi civarındaki köylerde daha düşüktür. İlçe merkezi ile İzmit-Sapanca karayolu üzerin-deki köylerde bu oran daha yüksektir.

TARİHİ DEĞERLERİ
Sapanca bölgesi, zengin tarih ve medeniyet izlerine rastlanan diğer bölgelere göre ayrı bir özellik arz eder. Bu bölge, akıp giden tarih devirleri içinde çeşitli kavimlerin geçiş yolu olmuş, bölgede, izleri tarihin derinliklerine dayanan köklü medeniyetler kurulmuştur. Bugün hala ayakta kalabilen tarihi değerlerimizden başlıcaları; Bizans devri Lahit ve Mezar taşları, Vecihi Kapısı, Rüstem Paşa Camii, Rahime Sultan Camii, Hasan Fehmi Paşa Camii, Cami Cedid Camii vb.

Elde kesin bir bilgi bulunmamakla beraber Mimar Sinan tarafından yaptırıldığı söylenen Kemer ‘in bulunduğu yerden İpek Yolunun geçtiği rivayet edilir. Kemer birkaç kez onarım gördüğünden bügün sadece ana gövdesi tarihi eser niteliğindedir. Kemer ‘in ilk onarımı 1905 yılında orijinal yapısı korunarak Sapanca ‘da Nahiye Müdürlüğü yapan Yanyalı Vecihi Orhon tarafından yaptırılmıştır.

Çoğunluğu 1800′lü yıllardan kalma Sapanca Evleri sağlam yapıları, çıkma balkonları ve estetik dış görünümleri ile incelenmeye değerdir. Bunların 1967 depereminde zarar görenleri büyük onarım gördüklerinden orjinalliklerini büyük ölçüde kaybetmiştir. 17 Ağustos 1999 depremi de bu evlerin bir kısmına hasar vermiştir. Tarihi evlerin bir çoğu koruma altındadır. Tarihi evlere, çarşı civarı, Çayiçi ve Rüstempaşa mahallelerinde daha sıklıkla rastlanmaktadır.

SAPANCA ŞİİR AKŞAMLARI
İki gün süreli olarak , ilki 2001 yılında düzenlenen Sapanca Uluslararası Şiir Akşamları’nın üçüncüsü 27 – 28 Haziran 2003 tarihinde düzenlenmiştir. Kültür Bakanlığı’nın katkılarıyla, Sakarya Valiliği, Sapanca Kaymakamlığı ve Sapanca Belediye Başkanlığı tarafından düzenlenen Sapanca Uluslararası Şiir Akşamları’na dış ülkeler ve ülkemizden seçkin 25 şair katılmaktadır. Sakarya ili ve Sapanca ilçesi’nin hem turistik tanıtımı hemde ülke şiir sanatına katkıyı amaçlayan şiir akşamları, yapıldığı sahil bantında yakın il ve yörelerden halkın yoğun katılımına sahne olmaktadır.

Pamukova

Sakarya’nın İlçeleri ›

Pamukova

COĞRAFİ KONUMU
Pamukova ilçesi yurdumuzun Marmara bölgesinde, il merkezi olan Adapazarı’na 40 Km uzaklıkta, E 25 Karayolu ile İstanbul-Eskişehir-Ankara Devlet Demir Yolu üzerinde, Samanlı dağlarının güney eteklerinde kurulmuştur. Pamukova ilçesinin yüzölçümü 432 km2 dir.
İlçe merkezi kendi adıyla anılan ovada 79.1 rakımda kurulmuş kuzeyi ve güneyi yüksek tepelerle çevrilidir. Yeşil bir doğaya, yazın sıcak kışın ılık bir iklime sahip olan ilçe, Sakarya ilinin en şirin ilçesidir. Düz bir ovanın ortasından akan Sakarya nehri ile ilçe merkezinden geçen karayolu ve demiryolu ilçeye önemli bir ekonomik güç sağlamaktadır. Pamukova doğuda Geyve, kuzeyde Sapanca ve İzmit (Kocaeli), batıda İznik (Bursa), güneyde ise Osmaneli (Bilecik) ile komşudur.

TARİHİ
Bugünkü Pamukova halkının ilk insanları; Orta Asya’nın Navarein bölgesinden göç eden Türk boylarından tüm yurda yayılan Kınık ve Kayı soyundandır. Türk boylarından olan ilk Türkmenlerin de II. yy sonlarında çevremize geldikleri bilinmektedir. Selçuklular’ın yöreye hakim olmasından önceki tarihi durumu incelendiğinde, Pamukova’ da çok çeşitli uygarlıkların yaşamış olduğu görülür.

Kocaali

Sakarya’nın İlçeleri ›

COĞRAFİ KONUMU ve NÜFUSU
Marmara Bölgesi’nde, Sakarya İline bağlı bir ilçe olan Kocaali, doğusunda Akçakoca ilçesi, güneyinde Düzce ve Hendek ilçesi, batısında Karasu ilçesi, kuzeyinde de Karadeniz ile çevrilidir. Marmara Bölgesi’nin Batı Karadeniz ile birleştiği yerde, Sakarya’nın kuzeyinde yer alan ilçe toprakları hafif dalgalı alçak alanlardan oluşmuştur. Karadeniz kıyısındaki düzlüklerin gerisinde hafif eğimlerle yükselen alanlar, bu alanların güneyinde de dalgalı düzlükler bulunur.

İlçe topraklarını Maden Deresi ve Melen Çayı sulamaktadır. Melen Çayı su projesi, son yılların en büyük su projesi olarak ilçenin Ortaköy beldesinde yapımına başlanan barajla devam etmektedir. Baraj bittiğinde İstanbul’un su ihtiyacı karşılanmış olacaktır. İl merkezine uzaklığı 70 km. olan ilçenin yüzölçümü 291 km2 olup, toplam nüfusu 28205’tir.

Kaynarca

Sakarya’nın İlçeleri ›

Kaynarca

GENEL BİLGİLER

Kaynarca İlçesi 1 Nisan 1959’da 7033 sayılı kanunla “Kaynarca” adı ile İlçe olmuş ve 21 Ocak 1966 tarih ve 714 sayılı kanunla da Sakarya İline bağlanmıştır. 1960 yılında belediye teşkilatı kurulmuştur. İl merkezine uzaklığı 35 km`dir. Yüz ölçümü 360 km² olan ilçenin denizden yüksekliği 50 m`dir. İlçeye bağlı 1 belediye ve 41 köy bulunmaktadır.

TARİHİ

Kaynarca İlçesi Kocaeli Yarımadasının Doğu Uzantısında, Sakarya Vadisi ile Karadeniz arasında yer almaktadır. Bu bölgenin tarihi Bitinya Krallığı ile başlar. (M.Ö.304-307) sonrası ise Pantos, Roma ve Bizans egemenliğine geçmiştir.

1299 yılında Söğüt dolaylarında Osmanlı beyliğini kuran Osman Gazi Karadeniz’e kadar olan yörenin fethini Akçakoca ve Konuralp beylere verir. Akçakoca beyi bu yörenin fethini 1308-1317 yılları arasında tamamlar.

Kaynarca’nın kesin kuruluş tarihi bilinmemektedir. Hoca köyü adıyla anılan köyün daha sonra Şeyhler adını alarak nahiye olduğu (1227 – 1888) tarihli Tapu kayıtlarından anlaşılmaktadır.1899 da meydana gelen büyük bir yangın sonucu Devlet daireleri önce Şeyh tımarı köyüne (1899-1909), sonra Kayacık-Çorallar köyüne (1909-1917) taşınır.1917 de tekrar nahiye olarak teşkilatlanan Şeyhler, 25.Mart 1920’de Yunan işgaline uğramış, 16.Nisan.1921’de geri alınmıştır. İkinci kez 30.Nisan.1921’de düşman işgaline uğramış ve 3.Mayıs 1921’de düşman işgalinden kurtarılmıştır.1922 yılında ikinci kez büyük bir yangın geçirerek 1922-1925 yılları arasında Topçu-Büyük Kaynarca köyüne nakledilmiştir.

Önce Kocaeli’ye (İzmit) bağlı olan Şeyhler 1868’de Kandıranın İlçe olması üzerine Kandıra’ya bağlanmıştır. 1.Nisan.1959 yılına kadar Kandıra İlçesine bağlı kalmıştır.

1.Nisan.1959’da 7033 sayılı kanunla “Kaynarca” adı ile İlçe olmuş ve 21.Ocak.1966 tarih ve 714 sayılı Kanunla’da Sakarya İline bağlanmıştır

COĞRAFYASI:

Kaynarca İlçesi Sakarya İli’nin Kuzey batısında yer alır. Doğuda Karasu, Batıda Kocaeli’ye bağlı Kandıra İlçesi Güneyde Adapazarı Merkez İlçesi ve Kuzeyde Karadeniz ile çevrilidir.İl merkezine uzaklığı 34 km2 dir.
Yüzölçümü 360.27 km2 dir.

İlçe merkezinin denizden yüksekliği 50 metredir.

Genel olarak engebeli ve dalgalı bir arazi yapısına sahiptir. En yüksek yeri 353 metre ile Oflak dağıdır.Nehir ve ırmak bulunmamaktadır.Yeraltı ve yerüstü suları bakımından fakirdir.İlçemizde Marmara Bölgesinin iklimi hakimdir.Yazları sıcak ve kurak, kışları ise ılımandır.En çok sonbaharda yağmur yağmaktadır. Nemlilik oranı %70 dir.

NÜFUS :

1997 Nüfus Sayımına Göre :

İlçe Merkezinin Nüfusu : 5.054
Köylerin Nüfusu : 19.252
Toplam İlçe Nüfusu : 24.306
Nüfus Yoğunluğu : % 66 Kişi (km 2)
Ortalama Yıllık Nüfus Artışı : % 0.2,3
Şehir Merkezi Nüfus Artışı : % 4.8

Nüfusu 1000’in üzerinde 3 köyümüz vardır. Bunlar Büyükyanık Köyü 1882, Turnalı köyü 1725, Karaçalı köyü 1055’dir.

İlçemiz nüfusunun % 74’ü tarımla iştigal etmektedir.

İlçede okur-yazarlık oranı % 97’dir.

EKONOMİ:

Tarım:
İlçemizin ekonomisi tarıma dayalıdır, halkımızın %70’ nin başlıca geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Son yıllarda tavuk kümesçiliğinde büyük aşama kaydedilmiştir. Küçük çapta sanat ve ticaret faaliyetleri de olduğu görülmektedir. İlçemizde 4181 hane vardır. 3956 aile çiftçilikle uğraşmaktadır.

İlçemizde Esnaf ve Sanatkarlar Kooperatifi inin şubesi vardır. Çiftçi ve esnafı destekleyecek Ziraat odasının yanında T.C.Ziraat Bankası, Kaynarca İlçesi Köylere Hizmet Götürme Birliği,Yağlı Tohumlar Kooperatifi, Tarım Kredi Kooperatifleri (Merkez ve Kulaklı) ve Pancar Bölge Şefliği bulunmaktadır.

İlçemizde tarıma elverişli arazi toplamı 19875 dekar olup, bu miktar İlçe yüzölçümünün % 55.54 dür. Bu arazilerin % 25 i sulanabilir arazi niteliğinde olup, iklim elverdiğinde her türlü tarım yapılabilir. Ayrıca 6.000 hektar fındıklık vardır. Geriye kalan % 25 orta vasıflı, % 9.917i de düşük vasıflı kıraç ve meyilli arazidir.İkinci ürün olarak silajlık mısır ve beyaz lahana üretimi yapılmaktadır.

3956 çiftçi ailesinin 3122 ailesi topraklı çiftçi, 736 hanesi topraksız çiftçidir.

Ailelere göre arazi dağılımı şöyledir;

0-5 dekar 156 aile, 6-10 dekar 203 aile, 11-20 dekar 362 aile, 21-50 dekar 864 aile, 51-100 dekar 1014 aile, 101-200 dekar 318 aile, 201-500 dekar 21 aile ve 500 dekardan fazla bir aile vardır.

İlçemizde en çok ekilen tarım ürünleri ; buğday, mısır, ayçiçeği tarımı yapılmaktadır. Karadeniz’e yakın köylerimizde fındıkçılık yaygındır. İlçemizde 42 adet plastik örtülü sera mevcuttur.İlçemizde sebze ve meyvecilik fazla gelişmemekle beraber, 20.000 adet ceviz fidanı dikimi gerçekleşmiştir.

İlçemizdeki tarım arazileri; Reisler Göleti, Kulaklı Göleti ve Roçkan Deresinin suları ile sulanmaktadır.

İlçemiz tarımcılığı 2250 traktör, 52 biçerdöver, 650 ekim mibzeri ve 50 sılaj makinesi ile modern bir şekilde yapılmaktadır.

Hayvancılık :

Tarım arazisinin fazla olmasının yanı sıra Hayvancılığa da gereken önem verilmektedir. Hayvancılık üst düzeyde yapılmaktadır. 3956 çiftçi ailesinin tamamı hayvancılıkla iştigal etmektedir. Ayrıca 165 çiftçimiz ise projeli hayvan besiciliği yapmaktadır.

Süt inek besiciliği hızla yaygınlaşmıştır. Süt verimi yüksek Holstein Irkı İnek yönünde ıslah çalışmaları devam etmektedir. Süt inekçiliğinin % 90’ı Holstein ırkıdır.

16995 Adet Büyükbaş hayvanın 10620 Adeti süt ineğidir. 3800 adet küçükbaş hayvan(koyun) beslenmektedir.

Son yıllarda Broiler Tavuk işletmeciliği İlçemizde gelişmiştir. İlçemizde 582 faal kümes, 143 adet de faal olmayan kümes vardır. Son yıllarda İlçemizde kümes hindiciliği yetiştiriciliği de yapılmaktadır.

Sanayi:

Köy-Tür Ege Entegre Tav.San.Tic. A.Ş. :

İlçemizde faaliyet gösteren Köy-Tür A.Ş. 1984 yılında Danimarka ve Türk Kuruluşlarının iştiraki ile kurulmuştur. Köy-Tür A.Ş. “Köy-Tür” adı altında üretim yapmaktadır. Kendisine ait Damızlık Çiftlikleri, Kuluçkahane, Kesim hane, Soğuk Hava Deposu, Yem Fabrikası ve Soğuk Donanımlı araç filosundan oluşan satış üniteleri ile Broiler üretimine tam bir entegrasyon içinde başlamıştır.

Şirkette toplam 450 civarında personel çalışmakta iken son kriz nedeni ile üretim durmuş ve tesis şuanda kapalıdır. İlçemizde işsizlik artmıştır. Esnafımızda büyük sıkıntı çekmektedir.

As Tavukçuluk : İlçemizde faaliyet gösteren As Tavukçuluk Tarım İşlt.San.ve Tic.Lmt.Şirketi 10.11.1994 tarihinde faaliyete başlamıştır. Üreticilerin yetiştirmiş olduğu Broiler civcivlerini kendi kesim hanesinde kesip vatandaşın hizmetine sunmaktadır. İşletmede yaklaşık 100 civarında personel çalışmaktadır. Günlük 40.000 civarında kesim yapılmakta olup, yıllık 20.000 ton beyaz et üretimi yapılarak piyasaya arz edilmektedir.

Aktif Deterjan ve Kimya San.Tic.A.Ş. :

İlçemiz Taşoluk köyünde faaliyetini sürdürmektedir.Günlük 20 ton hammadde işlenerek jel, sıvı deterjan elde edilmektedir. Fabrikada yaklaşık 50 civarında işçi çalışmaktadır.

Karasu

Rehber ›
Sakarya’nın İlçeleri ›

Karasu

GENEL BİLGİLER

Karasu, Batı Karadeniz Bölgesinin bitimiyle Marmara bölgesinin başlama noktasındadır. Deniz seviyesinden 31 metre yüksekliktedir. Doğusu Kocaali İlçesi, Batısı Kaynarca İlçesi, Güneyi Adapazarı ve Hendek İlçesi, Kuzeyi Karadeniz ile çevrilidir. Yerleşim, engebeli arazi üzerinde 457 Km kare alanı kaplamaktadır. 30 Köyü, 1 Merkez Belediyesi ve 4 beldesi vardır.

İlçemiz 1933 yılına kadar bucak merkezi, 1933 yılında Kocaeli İline bağlı bir ilçe olmuştur. 22 Haziran 1954 yılında Sakarya’nın İl olması ile birlikte Sakarya İline bağlı bir İlçe olmuştur.

Karasu’da yerleşim kuzeyden güneye doğru yükselen meyilli topraklar üzerinde oldukça dağınık bir görünüm arz etmektedir. Yerleşim süresi boyunca İlçede 6 mahalle meydana gelmiştir.

Yenimahalle :
Merkeze 5 km. mesafede, Sakarya Nehrinin Karadeniz’e döküldüğü yerde, Trabzon ve Sürmene yöresinden gelenler tarafından kurulmuştur. Sakarya Nehri kıyısındaki balıkçı lokantaları, çay bahçeleri ve dinlenme yerleri ile kendine özgü turistik özelliklere sahip bir yerleşim yeridir.

Yalı Mahallesi :
Şehrin Kuzey kısmında yer alan mahallede yerleşim yeni olmasına rağmen çık hızlı yapılaşma mevcuttur. İlçenin denize açılan mahallesidir. Karadeniz’den göçmen olarak gelenler yerleşmiştir.

Kuzuluk Mahallesi :
Bu mahalle Trakya göçmenleri tarafından kurulmuştur. Kendilerine özgü örf ve adetleri vardır. Evlenmede başlık parası yoktur. Kız istemeye kahve ve çay şekeri ile gidilir. Şekerle gidiş, kız isteneceğine işarettir. Milli enstrümanları armoniktir.

Aziziye Mahallesi :
1877-1878 yılındaki 93 harbi denilen Osmanlı-Rus harbinden sonra Batum ve civarından gelenler tarafından kurulmuştur.

İncilli Mahllesi :
İlçemizin en merkezdeki mahallesidir. Hemen hemen bütün resmi daireler bu mahallededir.

Kabakoz Mahallesi :
İncilli Mahallesinin devamı sayılır. Yeni Sakarya caddesi mahallenin içinden geçmektedir.

TARİH

Karasu İlçesinin tarihi Frigyalılara kadar uzanmaktadır. Bölgede ilk yerleşim birimi Küçük Karasu Köyüdür. Karasu Bizanslıların elinde bulunmuştur. 1326 yılında Sultan Orhan Gazi’nin uç beylerinden Konuralp komutasındaki Osmanlı kuvvetleri Sakarya ile birlikte Karasu’yu da Osmanlı topraklarına katmıştır.

İlçe Pazar suyu namı ile 1888 yılına kadar Kastamonu Eyaletine, daha sonra İzmit Livasına bağlanmıştır. İstiklal Savaşı sırasında Adapazarı, Sapanca ve Geyve Yunanlılar tarafından işgal edilmiş olduğu halde Karasu’ya düşman girememiştir. Savunmada öne çıkan lider isim İpsiz Recep olmuştur. İpsiz, etrafındaki adamları ile halkı da yanına alarak düşman kuvvetlerine karşı koymuştur. Ankara’da kendisine üç istihbarat subayı vererek Karasu’ya saldıran Yunan kuvvetlerine karşı gerekli hazırlıklar yapılmış, Yunan kuvvetlerine saldırılarak zafer kazanılmış bu başarılarından dolayı İstiklal Madalyası ile ödüllendirilmiştir.

COĞRAFYA

Karasu İlçesi Batı Karadeniz bölgesinin bitim, Marmara bölgesinin başlama noktasındadır. Denizden yüksekliği 31 metredir. 457 km² ’lik bir yüzölçümüne sahiptir.Yerleşim engebeli arazi üzerindedir. İlçenin başlıca yükseltileri Kızılcık ve Karasu Köyleri arasında yer alan, ilçe merkezinin güneyindeki Demirli Dağı, Resuller, Kancalar ve Konacık köyleri arasında yer alan, ilçe merkezinin batısındaki Resuller Dağı’dır.

Sakarya nehri, Maden deresi, Darıçayırı deresi, Okçu deresi belli başlı akarsulardır. Sakarya Nehrinin İlçe sınırlarındaki uzunluğu 43 km.’dir. İlk ve sonbahardaki aşırı yağışlarda Sakarya nehri taşkınlara sebep olur. Sakarya nehri İlçemiz Yeni mahalleden denize dökülmektedir.

Darıçayırı Beldesi, Kızılcık ve Karapınar köylerinin arazisini sel baskınlarından korumak üzere yapılmış Darıçayırı baraj gölü mevcuttur.

Ayrıca 1.562 hektarlık bir alanı kapsayan Acarlar gölü önemli bir göldür. Göl, Karasu ile Kaynarca İlçe sınırlarının birleştiği bölgede yer almaktadır. Karadeniz’e 700 metre uzaklıkta olan Acarlar Gölü’ne Kaynarca istikametinde Kulaklı ve Zıngılkışla Köyü üzerinden ulaşılır. Koruma bölgesi içinde bulunan Acarlar Gölü, yaz aylarında kurumakta, kışın ise su birikintisi ile oluşmaktadır. Gölün yüzölçümü 1.562 hektar olup, derinliği 1,5 metreye kadar çıkmaktadır. Yazın suları çekilen gölün toprakları köylüler tarafından tarım arazisi olarak kullanılmaktadır. Gölün çevresi bütünüyle dişbudak ormanlarıyla çevrilidir ve bu ağaçlar yer yer gölün bataklık kesimlerine sokulmaktadır. Buralarda sülün, çulluk ve yaban ördeği gibi hayvanlar yaşamakta ve tatlı su balığı avcılığı yapılmaktadır.

Yine Akgöl bir diğer göldür. Karasu-Adapazarı karayolundan ayrılan Adatepe-Gölkent yolu üzerinde, Gölün Adapazarı’na uzaklığı 35 km.’dir. Kıyısında piknik ve kamp yapılabilen gölde balık avcılığı da yapılmaktadır. Gölde her çeşit tatlı su balığı ve yılın belli aylarında da karameke, yabankazı ve yaban ördeği avları yapılmaktadır. Küçükboğaz gölü İlçe Merkezi hudutlarındadır. Karadenizle zaman zaman birleşir. Etrafı mesire yeridir.

Karasu, Batı Karadeniz Bölgesinin bittiği, Marmara Bölgesinin başladığı yerde olduğu için iki bölgenin tesiri altında bir iklime sahiptir. Genel olarak, yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlıdır. Kış aylarında yağış genelde yağmurludur. Yağış ortalaması 1.200 mm’dir.Ormanlık alan varlığımız toplam 12.465 hektardır. İçemizde Akdeniz bitki örtüsü haricinde bütün ağaç çeşitleri bulunmaktadır

EKONOMİ

Fındık, Turizm, mısır ve balıkçılık başlıca sektörlerdir. İlçede kişi başına düşen milli gelir yüksek olmasına karşın, yeterli sanayii yatırımı yoktur. Sanayi yatırımının olmaması ilçeyi olumsuz etkilemektedir.

Son yıllarda köylerimizde tavuk ve büyük baş hayvan besiciliği gelişmektedir. En önemli gelir kaynağımız fındıktır. Yıllık rekolte 25-30.000 ton civarındadır. Bu yıl fındığın getirisi 150 milyon YTL olmuştur. Ancak; fındıklık yapan halkın büyük çoğunluğu fındıkçılığın geleciğini parlak görmemektedir. Bunun iki nedeni vardır. Birincisi; miras yolu ile her geçen gün araziler bölünerek küçülmekte, ikincisi; her geçen gün rekoltenin artması nedeniyle pazarlama ve ekonomik getirisini kaybetme endişesidir.

TARIM

Karadeniz’e sahili bulunan ilçemiz Sakarya Vadisi ve sahil çevresi dışında eğimli arazilerden oluşmaktadır. İlçemizin % 22.8’ini l., ll., lll., ve lV. sınıf, %77.2’ sini V., Vl. ve Vll. sınıf araziler meydana getirmektedir. İlçemizde 666 hektar su yüzeyi ve 1.049 hektar yerleşim alanı bulunmaktadır. Karadeniz ikliminin hüküm sürdüğü ilçemizde yıllık yağış ortalaması 1.200 mm. civarında olup genellikle her mevsim rutubetli ve yağışlı geçmektedir. Yağışlar ağırlıklı olarak sonbahar, kış ve ilkbahar mevsimlerinde görülmektedir. Bu durum sulamaya gerek duyulmadan Karadeniz iklim şartlarında yetişen her çeşit tarım ürününün yetiştirilmesine imkân sağlamaktadır.

Bitkisel Üretim

İlçemizde mevcut 8.000 dolayında çiftçi ailesinin % 50’si 10 da veya daha az toprağa sahiptir.10-15 da arasında toprağı olanlar % 37 oranındadır.15-50 da toprağı olanlar % 10 oranında, 50-100 da toprağı olanların oranı ise % 3 dolayındadır. İşletmelerde fındık üretimi ağırlıklı olmak üzere, tarla ziraatı ve küçük çapta bağ-bahçe ziraatı yapılmaktadır. İlçemizde silajlık mısır üretimi de son yıllarda büyük bir artış göstermektedir. İlçemize bağlı 15 köy ve ilçe merkezinde olmak üzere 90 üretici 122 sera ile sera sebzeciliği yapmaktadır. Bugün İlçemizin toplam sera alanı 30.092 m²’ye ulaşmıştır. Ancak sera naylonlarının eskimesi, yırtılması veya işlevini kaybetmesi, girdi maliyetlerinin yüksekliği, çiftçilerimizin seracılığa ilgisinin azalması gibi çeşitli nedenlerle seralarımızın 25.964 m² sinde üretim yapılmaktadır. Başlı başına hayvancılıkla uğraşan işletme sayısı yok denecek kadar azdır. Tarımsal faaliyet gösteren işletmelerde hem bitkisel üretim hem de hayvancılık yapılmaktadır.

İlçemizde uygulanan yaygın tarımsal üretimin ana ürünlerini fındık, mısır, sebze, buğday, yem bitkileri, şeker pancarı gibi bitkiler oluşturmaktadır. Toplam 168.782 dekar alan ile birinci sırada yer alan fındık bahçelerinin tamamı verim çağına gelmiş bahçelerdir. Genelde arazinin fazla engebeli oluşu ve yıllık yağış ile rutubet oranının yeterli miktarda olması nedeniyle ilçede fındık tarımına ağırlık verilmiştir. Ekiliş bakımından ikinci ağırlıklı ürün ise mısırdır. Çoğunlukla Sakarya Irmağı yatağına yakın taban arazilerdeki mısır tarlaları, zaman zaman ırmağın taşması sonucu olumsuz yönde etkilenmektedir. Topraktaki taban suyu seviyesinin yüksek oluşu, ırmak yatağının eğiminin düşük olması ve kontrole alınmaması gibi nedenlerle şiddetli yağan yağışlar sonucu taşan ırmak sularıyla tüm ekili alanlar günlerce, haftalarca ve hatta aylarca sular altında kalarak olumsuz yönde etkilenmektedir. Bu durum, verimli toprakların elden çıkmasına, hatta çoğu yerde ikinci ürün alınması gerekirken bir ürünün dahi zor alınmasına neden olmaktadır. Yer yer ovada mevcut drenaj kanalları da yetersiz kalmakta, bakımsız olmaktan işlevini yerine getirememektedir.

HAYVANCILIK

İlçemizde tek başına bir dal olarak hayvancılık yapılmayıp bitkisel üretimin yanında ikinci bir uğraş olarak yapılmaktadır.

-Büyükbaş ve Küçükbaş Hayvancılık :

İlçemizde yaklaşık 10.065 büyükbaş ve 960 küçükbaş hayvan mevcudu vardır. Hayvancılığımızın en büyük problemi yem yetersizliğidir. Silaj kullanımının yaygınlaşmasına karşılık yeterli değildir. Ayrıca diğer önemli bir problem kültür ırkları için yeterli çevre koşullarının sağlanamaması ve her yönden (yemleme,sağım,çevre koşulları ) teknik hayvancılığa geçilmemesidir.

2005 yılında 9.175 adet büyükbaş hayvan küpelenerek VETBİS sistemine kayıt edilmiştir. Hayvanlara ait pasaportlar 30 köy, 6 mahalle ve 2 beldede hayvan sahiplerine teslim edilmiştir. CP ve Şen Piliç’ e ait tavuk kümesleri ikişer defa diğerleri birer defa kontrol edilmiştir.

-Kümes Hayvanları :

Giderek artan et ihtiyacını karşılamanın yanı sıra karlı bir yatırım aracı olan broiler tavuk üretimi 1.219.000 adetlik kapasiteye yükselmiştir. Nüfus yoğunluğu fazla olan yerleşim birimlerine yakın olan ilçemizde bu sayının daha da artması beklenmektedir.

-Arıcılık :

İlçemizde gezginci arıcılık yapılmakta olup arıcılarımız genelde Trakya bölgesine gitmektedirler. Kovanların tamamına yakını fenni kovanlardır. Arıcılarımızın VETBİS veri tabanına kayıt işlemleri devam etmektedir.

-Su Ürünleri :

İlçemizde ruhsatlı olarak 140 adet balıkçı teknesi olup bunların 32 adedi 12 m. ve üzerinde trol ve gırgır ruhsatına sahip balıkçı tekneleridir. İlçemizde balıkçı barınağı olmadığı için Sakarya Nehrindeki çekek yerlerine ve Küçük Karasu Köyü Haralumba mevkiindeki çekek yerlerinde barınmaktadırlar.Yapılan avcılık türü kıyı balıkçılığı şeklinde olup büyük tekneler genellikle beyaz kum midyesi avcılığı yapmaktadırlar. Ancak 2004/2006 yılları arasında Kum Midyesi avcılığı yasak olduğundan şu anda istihsal söz konusu değildir. Diğer küçük teknelerde yapılan avcılık uzatma ve dip ağı ile yapılan avcılıktır.

ÜRETİME EN ÖNEMLİ KATKILARIMIZ LİMAN VE TERSANELER

Karasu Limanı: Enlemi 41° 08′ 09” N, Boylamı 30° 30′ 00” E, olan Acarlar gölü mevkii ile Enlemi 41° 07′ 45”N, Boylamı 31° 20′ 05” E, olan Karadeniz Ereğli Limanı Batı sınırı (Kara Noktası ) mevkiiden Kuzeye doğru uzanan hatlar ile Türk karasuları ve bitişik bölgesini sınırlayan Deniz alanıdır.Bu sınırlar içerisinde Akçakoca İlçesinde balıkçıların barınacağı balıkçı barınağı olup, Melen Ağzı Deresi ile Sakarya Nehri barınak olarak kullanılmaktadır. İlçemiz, Yeni mahallede 1995 yılında balıkçı barınağı olarak planlanmıştır.Ancak 1997 yılında İthalat ve İhracat liman inşaatına dönüştürülmüş olup inşaatta halen çalışma yapılmaktadır.

Karasu Liman Başkanlığı yetki hudutları dahilinde barınak, tersane, marina, liman tesisi bulunmamakta olup limanımız tamamen açık limandır. Karasu liman inşaatı devam etmekte olup, aşağıda toplu bilgi yer almaktadır.

Liman inşaatı ile birlikte tersanelerin yapımı da söz konusudur. Bu amaçla 8 parselasyon yapılmıştır. Bu parsellerden 6 ve 7 numaralı 52.302 m2’lik parselle ilgili olarak Gündoğdu Gemi Yan Sanayi ve Deniz Ltd.Şti.’ne 1 yıllık ön izin verilmiştir. Karasu İlçesinin Limanla birlikte bir tersaneler bölgesi olması planlanmaktadır.

SANAYİ

04.10.2004 tarih ve 2209 sayılı yazısı ile Karasu İlçesi Kaymakamlığı ve Karasu Belediye Başkanlığınca İlçede OSB kurulmasının talep edilmİŞTİR. Bunun üzerine; Bakanlıkça 01.09.2005/011516 tarih ve sayılı yazı ile “yer seçimi komisyonu” marifetiyle 04.10.2005 tarihinde önerilen ve Bakanlığımızca alternatif gösterilen alanların incelenmesi neticesinde; Yer Seçim Komisyonu toplantısına katılmayan;

Bayındırlık ve İskan Bakanlığı (Teknik Araştırma ve Uygulama Genel Müdürlüğü),
Ulaştırma Bakanlığı (Demiryolları.Limanlar İnşaatı Genel Müdürlüğü),
Kültür ve Turizm Bakanlığı (Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğü),
olumlu görüşlerinin alınması

Komisyona katılıp nihai görüşlerini daha sonra bildireceğini ifade eden;
Maden Teknik ve Araştırma Genel Müdürlüğü’nün,
Sakarya Valiliği Tarım İl Müdürlüğü’nün,
Sakarya Valiliği İl Özel İdare Müdürlüğü’nün,
Çevre Orman Bakanlığı (Çevresel Etki Değerlendirmesi ve Planlama Genel Müdürlüğü’nün),
görüşlerinin olumlu olması kaydıyla; öneriler OSB yeri olarak uygun görülmüştür.

Bakanlığımız K.S.S.B ve Siteleri Genel Müdürlüğünce 10.10.2005/013194 tarih ve sayılı yazısı ile; Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’na (Teknik Araştırma ve Uygulama Genel Müdürlüğü), Ulaştırma Bakanlığı’na (Demiryolları, Limanlar, Meydanlar İnşaat Genel Müdürlüğü), Kültür ve Turizm Bakanlığı’na (Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğü), 10.10.2005/031184 tarih ve sayılı yazısı ile; Orman Genel Müdürlüğü’ne, ( Kadostra ve Mülkiyet Daire Başkanlığı) 10.10.2005/013188 tarih ve sayılı yazısı ile; Sakarya Valiliği’ne (Tarım İl Müdürlüğü), söz konusu alanlar hakkındaki görüşlerinin bildirilmesi istenmiş olup; olumsuz görüş bildiren, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı’na (Teknik Araştırma ve Uygulama Genel Müdürlüğü), 15 Aralık 2005 tarih, 3068 sayılı yazı ile, Kültür ve Turizm Bakanlığı’na (Yatırım ve İşletmeler Genel Müdürlüğü), 15 Aralık 2005 tarih, 3067 sayılı yazı ile Valiliğimizce uygun mütaala edilen 1 No’lu alanın bir kez daha yeniden değerlendirilmesi hususunda ilgili bakanlıklara gönderilmiştir.

Karapürçek

Sakarya’nın İlçeleri ›

Karapürçek

TARİHİ:

Karapürçek ilçesi daha evvel Akyazı ilçesine bağlı bir belde iken, 3647 sayılı Kanunla ilçe Statüsüne getirilmiş, 1991 tarihinde fiilen ilçe olarak faaliyete geçmiştir.

Karapürçek, Sakarya ilimizin en eski nahiyesidir.Sakarya ilimizin il statüsüne getirilmeden önceki zamanlarda komşu Kocaeli ilinin nahiyesi olduğu bilinmektedir.Kuruluş tarihi belli olmamakla birlikte Bizanslılar zamanında büyük yerleşim yerlerinden biri olduğu kabul edilmektedir.

İlçemiz merkezinde Cumhuriyet., İnönü ve Ahmetler Mahallesi olmak üzere 3 mahalle, 1 belde ve 12 köy bağlı iken; İlçemiz 2004 yılında Büyükşehir sınırları içerisine dahil edildikten sonra, Akbalık, Hocaköyü, Yazılıgürgen ve Yüksel Köyleri de mahalleye dönüştürülmüş olup, İlçe Merkezinde mahalle sayısı 7’ye yükselmiştir.

COĞRAFYASI:

Sakarya İlinin Güney doğusunda yer alan bir ilçedir. Karapürçek ilçesinin doğusunda Akyazı ilçesi, kuzeyinde Sakarya ili, güneybatısında Geyve ilçesi, batısında da Sakarya ili sınırları bulunmaktadır.

Karapürçek ilçesinin güneyi (Karadağ) Dikmen ve Göktepe Dağları ile çevrili, Doğu ve Batısı engebeli arazi, Kuzey kısmı ise tamamen ovalık olup, tarıma son derece elverişlidir. Yüzölçümü : 127 Km2, rakımı ise: 84 metredir.

Genellikle Batı Karadeniz iklimini andırır bir iklim hakimdir.Doğusunda kara iklimine geçiş söz konusudur; Yazları sıcak ve kurak, kışları soğuk ve yağışlı geçer.

NÜFUS :

Karapürçek ilçesinin yerli halkı manav olarak anılmakta olup, bunun yanında Artvin, Batum, Karadeniz Vilayetleri, Kafkas bölgesi ile Bulgaristan ve Yugoslavya’dan gelip yerleşen muhacirler yaşamaktadır.Merkez nüfusu 6523, ilçeye bağlı 8 köyün nüfusu ise 4550 olup, toplam nüfusu: 11.073’tür.

EKONOMİ:

İlçe merkezi ve köylerinde ekonomi tarıma dayalı olup, ilçe topraklarının yaklaşık % 60’ı engebeli olup, eğim %40-80, toprakların % 40’ ının eğimi ise, % 5-20 arasında değişmektedir. Arazinin % 65’ i ormanlık alanıdır.Verimli tarım arazilerinde fındık başta olmak üzere mısır, buğday ve fasulye tarımı ile kozacılık, arıcılık ve seracılık yapılmaktadır.Son yıllarda gelişme gösteren hayvancılık ise fındıktan sonra ikinci gelir kaynağını oluşturmaktadır.

TARIM:

İlçede 2005 yılı fındık üretimi 4954 ton , bal üretimi 16 ton, günlük süt üretimi ise 2300 kg. civarındadır. İlçemizde Tarım Kredi kooperatifi mevcut olup, Tarım Kredi kooperatifi vasıtasıyla üyelerin nakit kredi talepleri karşılanmaktadır.Zirai alet, gübre, yem, kömür, demir-çimento ve diğer tüketim ihtiyaçları da borçlandırılarak karşılanmaktadır.Yılda ortalama 350 milyar liralık işlem yapılmaktadır.

Halkının % 80’ i tarımla uğraşan ilçemizde tarım işletmeleri aile işletmeciliği şeklinde olup, işletme arazilerinin % 2’ si 100 da, % 13’ ü 50-100 da, % 30’ u 20-50 da ve % 50’ si 10-20 da ve % 5’ i de 1-10 da büyüklüğündedir.Ortalama işletme başına 20 dekar arazi düşmekte olup, bu durum maliyeti artırmakta, verimliliği düşürmektedir.

Hayvancılık :

İlçe bazında mevcut hanelerin % 95’i ziraat, yine % 75’i hayvancılıkla uğraşmaktadır. % 5’ inin ise zirai bir faaliyeti yoktur.

Sanayi:

SUBOR ADAPAZARI TESİSLERİ

SUBOR Sakarya-Karapürçek- tesisleri 74.000 m2 arazi üzerinde 5500 m2 kapalı alanda faaliyet göstermektedir. Faaliyet alanı Cam Takviyeli Polyester boru ve ilgili bağlantı elemanlarıdır.

300-2400 mm. çap, 2500-5000-10000 N/m2 rijitlik sınıflarında 32 atm basınca kadar boru üretimi, Sürekli Elyaf Sarma Tekniği yöntemiyle yapılmaktadır.

Tesis ilk üretimini 12 Nisan 1997 tarihinde bir hatla gerçekleştirmiş olup, Aralık 1998′de ikinci hattını da devreye alarak kapasitesini %100 artırmıştır.

Yukarıda tanımlanan boru sınıflarında, değişik çaplarda ortalama tesis kapasitesi 350 km/yıl boru üretimidir. Tesiste 130 kişi çalışmaktadır.

KÖYLERİMİZ

Tektaban Köyü, Mesudiye Köyü, Küçük Karapürçek Köyü, Harmanlı Köyü Köyü, Ahmediye Köyü, Kanlıçay Köyü, Mecidiye Köyü, Potuklar Köyü.

Hendek

Sakarya’nın İlçeleri ›

Hendek

İLÇEMİZ

Hendek, çok küçük bir bölümü Karadeniz Bölgesi, daha büyük bölümü Marmara Bölgesi sınırları içinde kalan, İdari olarak Sakarya İli’ne bağlı bir ilçedir.

1907 yılında belediye olan Hendek, 1926 yılında Kocaeli İli’ne bağlı bir ilçe olarak yapılanmış, 1954 yılında merkezi Adapazarı olmak üzere oluşturulan Sakarya İli’ne dahil edilmiştir. İlçe’nin bugünkü kaymakamı Harun Kaya, Belediye Başkanı Ali İnci’dir.
2000 Yılında yapılan Genel Nüfus Sayımına göre İlçe toplam nüfusu 63.703’dür. Bunun 30.597 kişisi ilçe merkezi ve mahallelerinde, geri kalan 27.706 kişisi köylerde, 2.596’sı Yeşilyurt Beldesinde, 2.804 kişisi Çamlıca Beldesinde olmak üzere 5.400 kişisi de beldelerde yaşamaktadır.

İlçemiz, eski E-5 yeni adı ile D-100 karayolu üzerinde İstanbul’a 170 km, Ankara’ya 275 km, Adapazarı’na 30 km mesafede kurulmuş, tabiatı ile meşhur şirin bir beldedir. Deniz seviyesinden yüksekliği 175 metredir. 6300 hektar alana yayılan ilçemizin bu günkü nüfusu 30 binlere dayanmaktadır. Dikmen-Balkaya mevkiinden getirilen memba sularına sahiptir. Ayrıca ülkemizde söz sahibi olan Aytaç Su, Kardelen Su, Flora Su kaynakları ve fabrikaları ilçemizde olmasının yanı sıra ilçemiz sınırlarında bulunan Uludere mevkiinden de içme suyu elde edilmektedir.

İlçemizin etrafı zengin ormanlarla çevrilmiş olup zümrüt gibi yeşillikler arasında yer almaktadır. İlçeye Adapazarı yönünden girişte iki tarafı süsleyen çınar ve akasya ağaçları güzel bir görünüm verir. Kuzeyinde Çamdağı güneyinde Keremali Dağı bulunur. Bu dağlar ormanlık olup; kayın, meşe, ıhlamur, kestane, dışbudak, köknar vb… ağaçlarından oluşur. Uludere; ilçemizin ortasından geçmekte olup, mesire yeri olarak kullanıma müsaittir. Ülkemizin her köşesine karayoluyla ulaşım her an mümkün olup nakliyecilikte gelişmiştir. Yurt içi yurt dışı taşımacılığında ilçemizdeki araçların katkısı büyüktür. İlçemizde TIR taşımacılığı hayli ilerlemiştir. Hendek halkı önceden tütün rençperliği ile geçinirken, bugün geçiminin büyük bir bölümünü fındık üretimiyle sağlamaktadır. Günlük ihtiyaçlar Salı günleri pazar yeri kurulan yeni Ticaret Merkezi’nden sağlanmaktadır. İlçemizde Sakarya Üniversitesi’ne bağlı olarak Eğitim Fakültesi ile Meslek Yüksek Okulu eğitim vermekte, bu okullarda 5 bin civarında öğrenci öğrenim görmektedir. Öğrencilerin ilçemiz ekonomisine büyük ölçüde katkısı bulunmaktadır. 1999 Marmara ve 12 kasım Düzce depreminden zarar gören İlçemiz gerek sanayi gerekse tarım sektöründe hızlı bir gelişme göstermektedir.

HENDEK İLÇESİNİN TARİHÇESİ

Hendek İlçesinin bilinen tarihi 12. Asra dayanmaktadır. 12. Asırda Türkistan’ın Gürcan bölgesinden göç eden Türk kabilelerinin bir kısmının bu günkü Hendek ilçesinin bulunduğu yere gelerek yerleştikleri ve buraya Handok adını verdikleri, Handok’un zamanla Hendek olarak değiştiği sanılmaktadır.

İlk çağlarda bölgenin hakimi Bitinyalılar’dan hiç bir eser yoktur. Daha sonra bu bölgeye hakim olan Romalılar, Bizanslılar ve Selçuklular’dan yalnızca Bizans dönemine ait olmak üzere civar köylerde mezarlar ve kalıntılar vardır. Haraklı, Dikmen ve Nuriye’de örnekleri bulunmuştur. Ancak Hendek´te önemli bir iz yoktur. Bunun nedeni, o zamanlar Adapazarı – Hendek ovasının bataklık olup yerleşime uygun olmadığı olabilir.

O dönemlerde Hendek ve civarında yerleşmiş olan İslam kolanizatör dervişlerine ait olduğunu sandığımız Salman Dede, Sarı Dede, Erenler türbesindeki dervişler bölgenin islamlaşmasında rol oynamışlardır. 1300´lü yılların başlarında Osmanlılar bu bölgeyi fethettiğinde Hendek ve civarında yaşayan Türk kabilelerinin müslüman olduğu sanılmaktadır. Bu da bu bölgede yaşayan Türklerin Osmanlı Devletinin yönetimine geçmeden önce İslam Dinini benimsediklerini gösteriyor.

Hendek’in Bizanslılardan Osmanlı İdaresine geçişi, Orhan Bey zamanında Konuralp kumandasındaki bir askeri birlik tarafından sağlanmıştır. Kasabaya bir süre “Konuralp” dendiği eldeki belgeler ve rivayetlerden öğrenilmektedir. Orhan Bey´in kasabaya gelerek burayı gördüğü, burada gördüğü iltifattan dolayı Şeyh İbn-ü İbrahim´e kasabayı vakf ettiğini 700 Hicri Tarihini taşıyan Berat Vakıf Name vesikasından öğreniyoruz.

Miladi 1401 yılında Hendek´te Şemsi Paşa vakfiyesi tarafından; bir han, bir hamam ve 35 dükkân yapıldığına dair Topkapı Sarayı Kütüphanesi’nde belgeler vardır. 1500´lü yıllarda Bağdat seferleri için yapılan ünlü Bağdat yolu kalıntıları, Hendek´te bugünkü Kemal Paşa Caddesi, Eski Düzce Caddesi, Hüseyin Şeyh ve Kalayık´tan geçmekteydi.

Evliya Çelebi Seyahatname’sinde 17. yüzyılda Hendek’i; Yeniçeri Serdarı Kethuda (Kahyalık) Yeri ve Subasışı olan 150 hanelik bir kasaba olarak anar. 1800´lü yıllarda Kocaeli Sancağı´na bağlı küçük bir yerleşim yeri olan Hendek, 93 Harbi denen 1876 Osmanlı-Rus savaşı sonrası göçlerle önem kazanmıştır.

1887-1888 yıllarına ait muhacirun defterlerinde bu bölgeye 2000 Kafkasya göçmeni yerleştirildiğini yazmaktadır. 241 Laz, 580 Gürcü, sayısı belirtilmeyen Çerkez ve Abaza bölgeye yerleştirilmiştir. 1890 nüfus sayımında Hendek nahiyesinde 10025 Müslüman, 300 Rum-Ortodoks, 1800 Ermeni-Gregoryan , 875 Kıpti olmak üzere 13000 kişi yaşamaktaydı. Bu sayıya nahiyeye bağlı köylerde dahildir. Zira Akyazı da, o dönemde Hendek’e bağlı Aksaray köyü idi. 1890 istatistiklerinde Hendek´te toplam 37 camii, 1 kilise, 6 çeşme, 2 hamam, 32 han, 3 fırın, 111 dükkân, 26 çiftlik ve 35 öğrencilik bir rüştiyesi varmış.

Hendek, cumhuriyetten önce Kocaeli mutasarraflığına bağlı kaza haline getirilmiştir. 1907 yılında belediye kurulmuştur. İlk Belediye Başkanı Alabacak Mehmet Ağa olmuştur.

COĞRAFYASI

İlçemiz Sakarya Ovası’nın kuzey doğu ucunda Çam Dağı’nın eteğinde kurulmuştur. İlçenin alanı 581 Km2’dir. Rakımı 180 mt’dir. Sakarya İl merkezine uzaklığı ise 32 Km.dir. İlçemiz Kuzeyden Kocaali ve Karasu, güney ve güneybatıdan Akyazı, batıdan Ferizli, Söğütlü ilçeleri ile Sakarya İli, doğudan ise Cumayeri, Gümüşova ve Gölyaka ilçeleri ile çevrilidir.
Topraklarının büyük bölümünü Hendek Ovası oluşturur. Marmara ve Karadeniz bölgeleri arasında bir geçiş alanı niteliği taşıdığından çok yağış alır. Güneydeki Samanlı Dağları ile kuzeydeki Çam Dağı ormanlarla kaplıdır. Dağların arasındaki platoların dışında da çeşitli yüksekliklerde yaylalar vardır. İlçe topraklarının sularını, Karasu ile doğuda ilçenin doğal sınırını çizen Sakarya Irmağı ve onun kolu Mudurnu Çayı toplar. Bu akarsular ve kolları boyunca irili ufaklı, verimli tarım alanları uzanır.

Topraklarının büyük bölümünü Hendek Ovası oluşturur. Marmara ve Karadeniz bölgeleri arasında bir geçiş alanı niteliği taşıdığından çok yağış alır. Güneydeki Samanlı Dağları ile kuzeydeki Çam Dağı ormanlarla kaplıdır. Dağların arasındaki platoların dışında da çeşitli yüksekliklerde yaylalar vardır. İlçe topraklarının sularını, Karasu ile doğuda ilçenin doğal sınırını çizen Sakarya Irmağı ve onun kolu Mudurnu Çayı toplar. Bu akarsular ve kolları boyunca irili ufaklı, verimli tarım alanları uzanır.

İlçe, eski E-5 yeni adı ile D-100 Karayolu üzerinde İstanbul´a 170 km, Ankara´ya 275 km. Adapazarı´na 30 km. kurulmuştur. TEM Otoyolu da güneyinden geçip deniz seviyesinden yüksekliği 175 metredir. 6300 hektar alana yayılan ilçenin bugünkü nüfusu 25.220 olup, 200.000 nüfusu barındırabilecek Dikmen – Balkaya mevkiinden getirilen memba sularına sahiptir.

Bitki Örtüsü: İlçemizin % 50’si, 29.500 hektar koru ve baltalık orman alanı ile kaplı olup, bunun 22.900 hektarı koru ormanı, 6.600 hektarı da baltalık ormanı, 28.600 hektar da diğer alanları kapsamaktadır. Tarımsal sahalarda en fazla üretilen bitkilerin başında tahıl gelmektedir. (%51 mısır, %44 buğday) İkinci sırada %2.8 şeker pancarı bulunmakta olup, %2.2 oranında tütün üretimi de mevcuttur. 141.000 dönüm arazide fındık üretimi, 5000 dekar arazide ise sebze üretimi yapılmaktadır.

Akarsular: İlçemizin önemli akarsuları Dilsiz Çayı, Uludere ve Aksu Deresidir.

İklimi: Marmara ve Batı Karadeniz Bölgelerinin geçiş noktasında olan ilçemizde, Batı Karadeniz iklimi hakimdir. Yazları kısa ve sıcaktır. Kışları uzun, karlı ve bol yağışlı geçer.

İDARî DURUM

İlçemizde, biri ilçe merkezinde, ikisi Yeşilyurt ve Çamlıca beldelerinde olmak üzere üç belediye bulunmaktadır. Bunlardan Hendek Belediyesi ve Yeşilyurt Belediyesi Büyükşehir Belediyesine bağlanmıştır. İlçemizde 70 köy muhtarlığı mevcut olup, bunlardan 12’si büyükşehir sınırlarına katılmıştır. 2005 yılında Akova ve Kargalıhanbaba köyleri mahalle olarak Hendek Belediyesi’ne bağlanmıştır. Hendek Merkez Belediyesi’ne bağlı 16 Mahalle, Çamlıca ve Yeşilyurt Beldelerine bağlı 4’er mahalle olmak üzere toplam 24 mahalle muhtarlığı bulunmaktadır.

İLÇENİN SOSYAL DURUMU

İlçemiz merkezi ile kasaba ve köylerde ortalama 14.000 civarında konut bulunmaktadır. Konutlar sağlık koşullarına uygun olup, genellikle aile ihtiyacı için, az miktarda da satılmak için yapılmaktadır.

Halkın geçim kaynağı genellikle fındık üretimine dayalıdır. Son zamanlarda hayvancılık ve yeni sanayi tesisleri önem kazanmaktadır. İşsizlik sorununa az da olsa bir çözüm getirecektir. İlçede ağaç sanayi gelişmiştir. Tarım dışında kalan halkın küçük bir kısmı ticaret, küçük bir kısmı da küçük el sanatları ile özellikle mobilyacılık, demircilik, terzilik ve marangozlukla uğraşır.İlçemiz merkezi, Yeşilyurt ve Çamlıca Beldeleri ile tüm köylerimiz ulusal elektrik şebekesine bağlıdır.İlçemiz merkezi, beldeler ile köylerimizde içme suyu yeterlidir. Bazı köylerde yazın yetersizlikler olmaktadır. Halk devletine bağlı ve saygılıdır. İlçemiz merkezinde 500 kişilik bir kapalı spor salonu, 750 kişilik bir çim futbol sahası, 1 toprak futbol sahası, Akova, Kazimiye, Hacıkışla, Uzuncaorman ve Çakallık köylerinde de 5 futbol sahası mevcuttur. İlçemizde 11 adet futbol kulübü bulunmaktadır. Kapalı Spor Salonuna bitişik bir güreş kondisyon salonu mevcuttur. İlçemiz merkezinde bir Halk Kütüphanesi mevcut olup, burada 1 müdür, 2 memur görev yapmaktadır. Toplam kitap sayısı 8.156 olup, 2004 yılı okuyucu sayısı 44.559, kayıtlı üye sayısı ise 858’dir.

İLÇENİN EKONOMİK DURUMU

İlçenin genel yüzölçümü 61.000 hektar olup, bunun 29.556 hektarı orman ve fundalıktır. 29.266 hektarı ise tarım alanıdır. İlçemiz, tarım, hayvancılık ve su ürünleri yönünden zengin kaynaklara sahiptir. Tarım ürünlerinin başında fındık, mısır ve buğday gelmektedir. İlçemizde, 12.541 adet büyükbaş, 2.855 adet küçükbaş hayvan bulunmaktadır.İlçemizde, 173 adet tavuk çiftliği tesisinde 17 milyon adet tavuk üretilmektedir. İlçemizde bir adet tavuk kesimhanesi ve 2 adet süt ürünleri üretim tesisi mevcuttur. İlçemizde toplam 17.364.250 adet kanatlı hayvan mevcuttur. İlçemizde 34 köyde 180 çiftçi, 14.320 adet fenni kovanla arıcılık yapmaktadır. Yıllık bal üretimi 215 ton civarındadır. İlçemizde çeşitli türlerde 14.115 ton 11 Köy ve Mahallede 9.314 M2 lik alanda örtü altı sebzeciliği yapılmaktadır. İlçemizde 7 adet Tarım Kredi Kooperatifi, 9 adet Tarımsal Kalkınma Kooperatifi, 1 adet Fındık Tarım Satış Kooperatifi olmak üzere 17 adet kooperatif bulunmaktadır. İlçemizde Ziraat Bankası, Vakıflar Bankası ve İş Bankası olmak üzere üç banka bulunmaktadır. Bölgenin en büyük ve güzel Ticaret Merkezi ilçemizde bulunmakta olup, burada salı günleri pazar kurulmaktadır. İlçemizde 7 adet fındık fabrikası, 1 adet Un Fabrikası, 5 adet su fabrikası, 2 adet Yem Fabrikası, 2 adet Çelik Boru, Parketaşı yalıtım, MDF, Fiber, tekstil ve Kauçuk fabrikaları mevcuttur.İlçemizde 5 adet mermer işleme atölyesi, 10 adet de tekstil atölyesi, 21 adet kereste atölyesi ve 17 adet de mobilya imalathanesi, 11 adet gıda şirketi bulunmaktadır. Nuriye Köyü acılık mevkiinde 64 dönümlük arazide 112 dükkanlı Küçük Sanayi Sitesinin bina yapımı tamamlanarak hizmete açılmıştır.

İlçemiz Uzuncaorman-Kargalıhanbaba mevkiinde 350 hektarlık alanda, 106 parselde II. Organize Sanayi Bölgesi kurulmuştur. Burada alt yapı çalışmaları devam etmekte olup, firmalar tarafından 7 adet fabrika inşaatına başlanılmıştır. İlçe merkezinde 2 adet matbaa bulunmakta olup, basımevi bulunmamakta, 2 adet mahalli gazete çıkmaktadır. ULAŞTIRMA VE ALTYAPI DURUMU İlçemizin Adapazarı’na uzaklığı 32 KM.’dir. D-100 Karayolu ilçemiz içerisinden geçmektedir.

Bu yol İstanbul Ankara arası asfalt yol olup, yoğun bir trafiğe sahiptir. Adapazarı-Hendek arası yol genişleme ve bölünmüş yol yapımı çalışmaları tamamlanmıştır.Ayrıca TEM otoyolu da ilçemizin güneyinden geçmektedir. İlçemizin 70 köy ile 2 beldesine sürekli ulaşım vardır. 13 köyün yolu kısmen asfalt kısmen stabilizedir. Dereköy, Dikmen, Aksu, Göksu ve Kurtuluş köyleri yüksekte olduğundan, kışın kar yağışı sebebi ile zaman zaman ulaşımda aksamalar olmaktadır.İlçemizde demiryolu ve hava ulaşımı yoktur. İlçenin tamamında elektrik bulunmakta olup, köy ve merkeze bağlı mahallelerin tamamı ulusal elektrik şebekesine bağlıdır. TV. yayınları tüm köylerimizden izlenebilmektedir.İlçemizde Posta hizmetleri; Merkez, Yeşilyurt Beldesi ve Kargalıhanbaba Köyü’nde bulunan şubeler vasıtasıyla yürütülmektedir.

İlçemizde telefon hizmetleri Telekom Amirliğince 18 personelle yürütülmektedir. Merkez ve köylerde kurulu bulunan 15 adet otomatik telefon santralı mevcut olup, bu santrallere bağlı kapasite sayısı merkez 10855, köyler 6990 olmak üzere toplam 17.845’dir. Faal abone sayısı ise merkezde 9154, köylerde 5727 olmak üzere toplam 14.881’dir.

Cumhuriyet’ten sonra Tekel kurulmuş uzun yıllar tek sanayi kuruluşu olarak varlığını sürdürmüştür. Hendek halkı, tütüncülerin yüzde bir bağışları ile 1945-1946 yılında Hendek Ortaokulu’nu kurmuştur. Bu okul eski bir hamamın temelleri üzerine kurulmuştur. Bu hamam ve aynı yerdeki binada eskiden Hendek Rüştiyesi bulunmaktaydı.

İlçeyi çevreleyen dağlarda akan su kaynakları üzerine tüm çevre illere dağımı yapılan fabrikalar kurulmuştur. Türkiye’nin önde gelen firmalarından olan Aytaç Su, Kardelen Su, Flora Su kaynakları ve fabrikalarının bulunmasının yanında, ilçe sınırlarında bulunan Uludere mevkiinden de içme suyu temin edilmektedir.

Büyük şehirlere yakınlığı ve doğal yapısının müsait olması nedeniyle geçtiğimiz yılarda ilçede büyük bir Organize Sanayi Bölgesi kurulmuş olup, burada yoğun bir fabrikalaşma başlamış ve ilçe sanayi şehri görünümüne kavuşmuştur.

Ülkenin her köşesinde karayolu ile ulaşım her an mümkün olup, nakliyecilik de gelişmiştir. Yurt içi ve yurt dışı taşımacılığında ilçedeki araçların katkısı büyüktür. İlçedeki tır taşımacılığı hayli ilerlemiştir. İlçe halkı önceden tütün rençperliği ile geçinirken, bugün geçiminin büyük bir bölümünü fındık üretimi ile sağlamaktadır. İlçe halkı günlük ihtiyaçlarını Salı günleri kurulan sebze, meyve ve giyim pazarından karşılamaktadır.

İlçede Sakarya Üniversitesi´ne bağlı olarak Eğitim Fakültesi ile Meslek Yüksek Okulu eğitim vermekte, bu okullarda 6300 civarında öğrenci okumakta ve öğrneciler ilçe ekonomisine büyük ölçüde katkıda bulunmaktadır.

Hendek’in verimli ve sulak topraklarında yetiştirilen başlıca ürünler mısır, buğday, şeker pancarı, fındık, patates, elma, soğan ve az miktarda tütündür. Ovalık kesimlerde sığır, yaylalarda ise koyun beslenir.

KÖYLERİMİZ

İlçemize bağlı 70 adet köy bulunmaktadır. Bunlardan 12’si Büyükşehir sınırlarına katılmıştır. Ancak orman köyü olduklarından köy statüsü devam etmektedir. Akova ve Kargalıhanbaba köyleri 2005 yılında mahalle olarak, Hendek Belediyesine bağlanmıştır. Köylerimizin başlıca geçim kaynağı fındıkçılıktır. Ovadaki köylerde az miktarda tahıl (buğday, mısır), şeker pancarı, tütün üretimi, birkaç köyde hayvancılık ve orman köylerinde ise ormancılık geçim kaynağıdır. Yolu olmayan köyümüz bulunmamaktadır. 65 köyün yolu asfalt, 7 köyün yolu kısmen asfalt, kısmen stabilize olup, Bu köyler; Muradiye (2km), Kadifekale (4 km), Güney (2 km), Kurtuluş (4 km), Yeniyayla (4 km), Göksu (4 km) ve Bakacak (7 km) köyleridir. İçme suyu olmayan köyümüz yoktur. Ancak 10 köyün içme suyu şebekesi yetersizdir. Bu köyler; Uzuncaorman, Kahraman, Akçayır, Esentepe, Karaçökek, Süleymaniye, Kırktepe, Kurtuluş, Karadere ve Harmantepe köyleridir.
Köylerimizin tümünde elektrik ve otomatik telefon vardır. Köy yollarının uzunluğu 386 Km.dir. İlçemize bağlı 37 köyde ve 12 mahallede kadastro çalışmaları tamamlanmıştır.

EĞİTİM

Fakültemiz, 4 Temmuz 1997 tarih ve 23039 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan 97/9535 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla kurulmuştur.

Eğitim-öğretim faaliyetlerimiz Hendek Kampüsünde sürdürülmektedir. 2004-2005 Öğretim yılı itibari ile fakültemizde 4 Profesör, 28 Yardımcı Doçent, 14 Öğretim Görevlisi, 2 Okutman ve 17 Araştırma Görevlisi olmak üzere toplam 65 akademik personel görev yapmaktadır.

Fakültemiz adına başka üniversitelerde doktora öğrenimini sürdüren 20 Araştırma Görevlimiz bulunmaktadır. İdari personelimizin sayısı ise 13’ tür.1997-1998 Öğretim yılında eğitim- öğretime başlayan fakültemizde hali hazırda 2941 öğrenci öğrenimini sürdürmektedir.

Bölümler, Anabilim Dalları ve Öğrenci Alınan Programlar:
İlköğretim Bölümü
Okul Öncesi Eğitimi
ABD Okul Öncesi Öğretmenliği Programı
Sınıf Öğretmenliği
ABD Sınıf Öğretmenliği Programı
Sosyal Bilgiler Eğitimi
ABD Sosyal Bilgiler Öğretmenliği Programı
Fen Bilgisi Eğitimi
ABD Fen Bilgisi Öğretmenliği Programı
Matematik Eğitimi
ABD İlköğretim Matematik Öğretmeliği Programı
Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü
Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi
ABD Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Öğretmenliği Programı
Beden Eğitimi ve Spor Bölümü
Beden Eğitimi ve Spor
ABD Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Programı

Eğitim Bilimleri Bölümü

Eğitim Programları ve Öğretim
ABD Eğitim Yönetimi Denetimi Planlaması ve Ekonomisi
ABDEğitimde Psikolojik Hizmetler
ABD Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Programı
Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme
ABDTürkçe Eğitimi Bölümü
Türkçe Eğitimi ABD Türkçe Öğretmenliği Programı
Orta Öğretim Sosyal Alanlar Eğitimi Bölümü
Türk Dili ve Edebiyatı Eğitimi
ABD Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Programı
Felsefe Grubu Eğitimi
ABD Felsefe Öğretmenliği Programı
Tarih Eğitimi ABDTarih Öğretmenliği Programı
Ortaöğretim Fen ve Matematik Alanlar Eğitimi Bölümü
Fizik Eğitimi ABDFizik Öğretmenliği Programı
Kimya Eğitimi
ABD Kimya Öğretmenliği Programı
Matematik Eğitimi
ABD Matematik Öğretmenliği Programı

Hendek İsmi

Hendek’in gerek ismi gerekse ilk yerleşim zamanı tartışmaya açık bir konudur.

Hendek; Sakarya’nın doğusunda, Düzce İli ile komşudur. XVI. Yüzyıl’da gelişme gösteren ve daha önce Akyazı’ya bağlı Hendek diye işaret edilen kasabadır. Kızıl Ahmedlilerden Mustafa Paşa’nın yaptırdığı han/kervansaray ile göze çarpmaya başladı. Ayrıca yeni cadde üzerinde oluşu nedeniyle çevre köylerinin toplandığı mekân olmuştur. Bu nedenle, Han Dağı pazarı denilmiştir. Hendek adı da zamanla Han-Dağ’dan türetilmiştir.

Daha sonra da Köprülü Mehmet Paşa Hendek’in gelişmesinde, büyümesinde rol oynadı. İsazâde’nin yazdığına göre büyük bir han yaptırmış, Darûlhâdisi yanında da Karban saray bina ettirmişti. J.A. Cramer, Hendek ile Lateas’ın aynı yer olduğunu yazmaktadır. Buradan geçen gezginler de aynı görüşü paylaşmaktadırlar. Evliya Çelebi, “Hendek Bazarı” ile Hendek’ten bahsetmekte ve şunları kaydetmektedir: “Ormanlı, dağlı, pazarlı güzel bir kasabacıktır. Yüzeli akçelik kazadır. Yeniçeri serdarı, kethüda yeri, subaşısı vardır. Burada, bir çamurlu meşhur bataklık bulunur ki üzerinde uzun bir tahta köprü vardır”. Sieur de Boullaye, Ainsworth, E. Smith de Candac imlâsı ile kaydettiği Hendek, uzun zaman Akyazı ile birlikte resmi belgelere geçmiştir.

Bir rivayete göre Hendek küçük bir kasaba iken; bu kasabada tek bir han varmış. Bundan esinlenerek “Hantek” diye anıldığı ve zamanla Hendek’e dönüştüğü sanılmaktadır.

Diğer bir rivayete göre ise; kasabanın coğrafi konumunun çok iyi ve düz bir saha üzerinde bulunduğu yalnız kuzey ve güneyden sıralanan dağlarla kuşatıldığı ve bu jeolojik durumundan ötürü halk arasında “Hendek” diye anıldığı söylenmektedir.

Hendek Mutfağı

Coğrafi yapısı, yumuşak iklimi ile son yüzyılda çok çeşitli milletleden göç almış oluşumu Hendek mutfağının zenginleşmesinde en büyük rolü oynar. Ayrıca büyük şehirlere yakınlığı, ana ulaşım yolları üzerinde bir kavşak oluşturması da, çeşitli kültürlerden etkilenmesine yol açmıştır. Hendek mutfağınının ana yemekleri yaprak sarma dolma, sulu prinçli köfte, soğan oturtması, prinçli mancar, sütlü üzüm ve tarhana gibi sayabiliriz.

Ayrıca bölgedeki Manav, Abhaza, Çerkez, Laz ve Gürcü, Ordulu insanlarının birbirinden değişik ve çeşitli birçok yöresel yemek çeşidini de bu bölgede yaydıkları bilinmektedir.

Mesela Abhazaların ünlü yemekleri; cevizli tavuk, farklı bir kuru fasulye yemeği agudırşışı, yoğurtla yapılan yemekleri sızbal, mısır unundan yapılan abısta, çeşitli et yemekleri ve haluja’dır. Tsilikhita, luşi kvaneyi, tsattsipelli, laz böreği vb. yiyecekler, Laz Gürcü mutfağından bu yöreye kadar gelmiştir.

Turizm

İlçede Çiğdem Yaylası, Dikmen Yaylası[1] Selman Dede Mesire Alanı gibi yayla turizmi yaygındır ve doğal güzellikleri ve büyük şehirlere yakınlığı ile tercih edilir.

İlçenin etrafı zengin ormanlarla çevrili olup, zümrüt gibi yeşillikler arasında yer almakla ilçeye, Adapazarı yönünden girişte iki tarafı süsleyen kavlan (çınar) ve akasya ağaçları güzel görünüm verir. İlçenin kuzeyinde Çam Dağı, güneyinde Keremali Dağı bulunur. Bu dağlar ormanlık olup; kayın, meşe, ıhlamur, kestane, dış budak, köknar vs ağaçlarından oluşur. Uludere adı ile bir de akarsuyu vardır. Bu dere ilçenin ortasından geçmekte olup, dinlenme yeri olarak da kullanıma uygundur.

Türbeler bakımından çok zengin olan İlçe Din Turizmi için de uygun sayılabilir.

Selman / Salman Dede Türbesi: Kocaali/Karasu yolu üzerinde Çam Dağı mevkiindedir. Bugün de ziyaret edilen türbenin çevresinde yılın belli bir günü (7 Temmuz), Selman Dede etkinlikleri adı altında hayır pilavı dağıtılmaktadır.

Erenler / Eren Dede Türbesi: Türbe Köprübaşı’ndadır. Burası Dereboğazı Mahallesi’ne bağlı bir mevkii iken bugün ayrı bir mahalle olmuştur.

Keremali Dede Türbesi: Keremali Dağı’ndadır. Mevkii olarak Göksu Köyü yakınındadır. Dağa adını veren eren için yılda bir ((15 Ağustos) Keremali Dede etkinlikleri adı altında etkinlik düzenlenir.

Sarı Dede Türbesi: Türbe Mahmutbey Mahallesi, 62 Evler mevkiinde, Bağdat Caddesi’ndedir.

Vahap Dede Türbesi: Karadere Köyü yakınlarındadır.

Hendek Bayraktepe projesi: Hendek Belediyesi´nin başlattığı projeye göre, Bayraktepesinde Türk boyunun Orta Asya´dan Anadolu topraklarına gelmesinden bu güne kadar kurdukları 16 Türk devletini temsil eden bayraklar, bayrakların altındaki kitabelerde devletlerin simgeleri rölyefler, anfi tiyatro salonu,Zemin çalışmalarında satranç ve çeşitli spor dallarına yönelik çalışmalar, 300 m2 1 katlı betonarme bina, bina üzerine 2 katlı toplamda 600 m2 kütük ev, ziyaretçiler için yaklaşık 1000 m2 otopark alanı, ziyaretçilerin Bayrak Tepesi´ne ulaşımlarını sağlayacak üst geçitten oluşuyor.

Geyve

Sakarya’nın İlçeleri ›

Geyve

COĞRAFİ KONUMU

Marmara Bölgesi’nde, Sakarya İline bağlı bir ilçe olan Geyve, doğusunda Taraklı ve Karapürçek, batısında Pamukova ilçesi, kuzeyinde Sakarya Merkez ve Sapanca, güneyinde ise Osmaneli ve Gölpazarı ilçeleri ile çevrilidir. Sakarya İlinin güneyinde yer alan Geyve’nin kuzeyini Samanlı Dağları engebelendirir. İlçenin güneyinde Pamukova yer almaktadır. Domdom Kaya, Kirpiyan ve Karagöl Yaylaları ilçenin belli başlı düzlükleridir.

Sakarya Nehri’nin dik yamaçlı, Samanlı Dağlarının doğu kesiminde Geyve Boğazı bulunmaktadır. Boğazın yamaçlarındaki kristalli şist tabakaları MÖ. 136-65 milyon yıl önce bu arazinin oluştuğunu göstermektedir.

Genel Durumu

Geyve ilçesi 1839 tarihinde ilçe olmuştur. 1939`da belediye teşkilatı kurulmuştur. İl merkezine uzaklığı 35 km`dir. Yüzölçümü 780 km² olan ilçenin denizden yüksekliği 80 m`dir. Arazinin Sakarya nehri boyunca Bayat, Eşme ve Doğantepe arasındaki takriben % 20 lik kısmı ova, bakiye % 80′i ise dağlık ve ormanlıktır. İlçenin Doğusu Taraklı ve Karapürçek, Batısı Pamukova, Kuzeyi Adapazarı (Sakarya Merkez) ve Sapanca, Güneyi ise Osmaneli ve Gölpazarı ilçeleri ile hemhuduttur. İklim genelde ılıman ve yağışlıdır. Akdeniz, Karadeniz ve Karasal İklimlerin karışımıdır.

İlçeye bağlı 1 bucak, 2 belediye ve 63 köy bulunmaktadır. 1988 yılında Taraklı ve Pamukova bucakları ilçemizden ayrılarak ilçe yapılmışlardır. Bu son bölünmeden sonra halen 63 köy , 1 kasaba ( Alifuatpaşa ) ve ilçe merkezi olmak üzere 65 idari yerleşim birimi kalmıştır. İlçe merkezinde 6 mahalle, Alifuatpaşa Beldesinde 4 mahalle mevcuttur. Köylere bağlı ve yakınında mahalle olarak 64 adet yerleşim birimleri bulunmaktadır.

Sosyal Durum

İlçe halkı sürekli yerleşik olanlarla (Manav Yerli) Muhacere ve mübadele esnasında naklen ve Kafkasya ve Balkanlardan gelenler ve yurt içi nüfus hareketi neticesi Karadeniz Bölgesinden gelenlerden müteşekkildir. Halkın tamamı etnik ve itikadi bütünlük arzetmektedir. Her hangi bir farklılık yoktur.Halk genel olarak örf, adet ve ananesine bağlıdır.Gelenekler kuvvetle yaşatılmaktadır. Bayram, düğün, cenaze veya yardımlaşma ile ilgili hususlarda bu açıkca görülmektedir. Halk gerek karşılıklı olarak birbirine, gerekse devlet görevlilerine son derece hürmetkardır.İş ve çalışma hayatı sosyal hayatın yarattığı düzende, düzenli bir şekilde devam eder. İş hayatından doğan anlaşmazlıklar yoktur. Hırsızlık, mala, cana ve ırza tecavüz vakalarının çok az görülüşü de bunun bariz bir göstergesidir. Evler genelde sıhhi ve sağlıklıdır. İlçede % 70 oranında ziraat yapıldığından konutlar da bu yapıya uygundur. Köyden kente göç hızı yavaştır.

İlçe topraklarını Sakarya Nehri ve Geyve Suyu sulamaktadır.İl merkezine 35 km. uzaklıktaki ilçenin deniz seviyesinden yüksekliği 80 m.dir. Yüzölçümü 780 km2 olup, toplam nüfusu 42.208’dir.

Tarihi

İlçemizin ismi Rumca GEKVE kelimesine dayanmaktadır. Türklerce Geyve söylenegelmiştir.

Geyve Türklerce 1312′de Osman Gazi Devrinde fetih edilmiştir. Tarihi olarak 150 akçelik bir Kazayı şerif olduğu kaydedilmiştir. Geyve 1338 de kaza olmuştur. 33 Km.lik bir yolla Sakarya’ya bağlıdır. Milli Mücadelenin önemli merkezlerinden biridir. 1920`lerde Yunan işgal ve hücumları karşısında derhal “Geyve ve Havalisi Grup Komutanlığı” adı ile milis teşkilatı kurulmuştur.

Daha sonra istiklal harbi komutanlarından Ali Fuat CEBESOY Paşa şimdi kendi adı ile anılan kasabamızda karargah kurarak milli mücadelede mühim vazifeler ifa etmiştir. Bunun neticesinde Geyve işgal görmemiş, düşman buraya yaklaşamamıştır.

Ekonomisi

İlçe ekonomisi % 70 tarıma dayalıdır.Toplam tarım alanı 19.922 hektardır. Bunun 4.460 hektarında sulu tarım, geri kalan 15.462 hektarlık kısmında ise kuru tarım yapılmaktadır.Üretimi yapılan başlıca ürünlerden özellikle bölge çapında bağcılık ve meyvecilik önemli bir gelirdir.

İlçemizde çiftçi ailesi yaklaşık 6.400 dir.Bunun 4.076 sı köylerde, geri kalanı da merkezde oturmaktadır.

Önem sırasına göre tarla bitkilerinden buğday 17.500 ton, kuru soğan 1.500 ton, şeker pancarı 4.250 ton, arpa 6.000 tondur.Sebzelerden domates 33.600 ton, ıspanak 2.500 ton, meyvelerden üzüm 19.140 ton, elma 61.000 ton, ayva 17.640 ton, kiraz 13.270 ton olarak sıralanmaktadır.

İlçemizde hayvancılık genellikle büyükbaşlarda besicilik ve süt sığırcılığı şeklindedir. Besi tavukçuluğu da son yıllarda artış göstermektedir. Alifuatpaşa Kasabasında halen yıllık 700 bin kesim yapan Şen Piliç A.Ş. Entegre tesisi mevcuttur. Arıcılık 35 köyde 71 çiftçi ailesi tarafından 1.495 fenni, 400 adette eski tip olmak üzere 1895 kovanda yapılmaktadır. 33.297 Kg. bal ve 1.00 Kg. bal mumu elde edilmektedir.

SANAYİ

İlçemizde son yıllarda tekstil sanayi gelişme göstermiştir.

-Uğur Balkuv, Salih Triko, Sateks, Asteks gibi tekstil sanayi ile uğraşan fabrikalar açılmış ve faaliyetlerini sürdürmektedirler.

-Ayrıca; Ali Fuat Paşa Beldesinde saatte 6000 adet etlik piliç kesimi yapan

Şen-Piliç entegre tesisi mevcuttur.

-Kastaş hazır beton direk fabrikası da Ali Fuat Paşa Beldesinde faaliyetini sürdürmektedir. Bu fabrikalar yöre halkına istihdam sağlamaktadırlar.

Tarım

İlçemiz meyve ve sebzenin yetiştirildiği önemli bir üretim merkezidir. İklimin ılıman olması ve verimli toprakları sayesinde turunçgil ve çay bitkisi dışında bütün bitkilerin yetişmesi ve verimi için gayet elverişlidir. Üretimi yapılan başlıca ürünlerden özellikle bölge çapında bağcılık ve meyvecilik öncelik ve önem taşır.

İlçemiz ekonomisi % 70 itibari ile tarıma dayanmakta olup ilçenin büyük tüketim merkezlerine yakınlığı daha da önem kazanmaktadır. Tarımın ekonomideki payını daha da önemli kılmaktadır.

Bitkisel üretimin başında bağcılık gelmektedir. Çeşit olarak Avrupa piyasalarında tutulan müşküle çeşidi bol miktarda yetiştirilmekte olup üretimin % 60 ını teşkil eder. Son yıllarda kordon sistemi bağ tesisleri yapılmaya başlanmış olup bağcılığın daha da geliştirilmesinde önemli bir etkendir. Son yıllarda bağ alanları ova köylerinin dışında kalan köylerimizde önemli bir yoğunluk kazanmaya başlamıştır.

Meyvecilik, ekonomik değer ifade eden ürünlerin başında gelmektedir. Özellikle Dünya piyasalarında tutulan Limon ayvası çeşidi İlçemizde üretilmekte olup dünyanın birçok ülkesine ihracat edilmektedir. Türkiye’nin bütün illerine pazarlaması yapılmaktadır .ELMA meyvecilik içerisinde diğer önemli bir çeşittir. Elma üretiminin % 70 ini Starking çeşidi teşkil etmektedir. KİRAZ ve ŞEFTALİ üretimi son yıllarda gelişme göstermiş, özellikle kirazın yeni standart çeşitleri ilçemizde üretilmeye başlayınca ihracat imkanı da artmıştır. Çiftçinin üretimde tercihi bodur kiraz yönünde olmaya başlamıştır. 2002-2003 fidan dikim sezonunda ayva ve elma fidanı dikin sahalarının önemli düzeyde arttığı gözlenmektedir .

Sebzecilik İlçede bitkisel üretimin önemli bir koludur. Özellikle soğan dünya piyasalarının tuttuğu bir çeşit olup iç ve dış pazarlara satışı yapılmaktadır. Yine Domates ve salçalık Biberde iç ve dış piyasalarda alıcı bulan diğer önemli sebze türü dür.

Tütün, ayçiçeği ve şeker pancarı önemli düzeyde üretilmektedir ..

Meyve ve sebze üretim potansiyeli yüksek olan ilçemizde iç ve dış piyasaların tuttuğu kaliteli ve standart çeşitlerin yetiştirilmesine rağmen fiyat istikrarı ve üretim planlaması yapılmadığı için yetiştiriciler ürününü genellikle istenilen fiyatta değerlendirememektedirler.

Gerek ihracat gerek iç piyasada büyük tüketim merkezlerine yakınlık modern ziraat usullerinin benimsenmesi araç ve gereç yönünden çiftçinin kuvvetlenmesi üretimin ve kalitenin artmasına sebep olmaktadır.

Seracılığın son yıllarda gelişme göstermesi bu yöndeki teşvik ve çalışmalar bitkisel üretimi ekonomik manada geliştirecek önemli bir etkendir. İlk aşamada kurulan seraların 500 m2 nin altında olması nedeniyle seracılıktan beklenilen fayda sağlanamamıştır .

İlçemizde son iki yılda yapılan meyve ve sebze festivalinin yeni komisyoncuların İlçemize gelmesinde de etkisinin olduğu talep artşındasn anlaşılmaktadır.

Ferizli

Rehber ›
Sakarya’nın İlçeleri ›

Ferizli

TARİHİ

İlk çağlardan beri önemli bir yerleşim birimi olan Ferizli’nin tarihinin M.Ö.600 yıllarına kadar uzandığı bilinmektedir.

Jeopolitik yapısı ve Karadeniz’e giden yollar üzerindeki stratejik yerleşim konumu nedeniyle birçok kavme ev sahipliği yapmıştır. 12.yüzyıl sonlarında Türk hâkimiyetine girmesine rağmen 1.Dünya Savaşı’na kadar değişik etnik ve dini yapıya mensup insanların ortak yaşam bölgesi olmuştur. 1950’li yılların sonunda Balkan Göçmenlerinin yerleşmesi ve Karadeniz yoğunluklu göç hareketleriyle yeniden oluşmuştur. Adını demir madeninin Latince ismi olan Ferissium’dan alan Ferizli, 1973 yılından 1990 yılına kadar Sakarya ili Merkez ilçesine bağlı bir kasaba iken, 20.05.1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazete’ de yayımlanan 3644 Sayılı Kanunla ilçe olarak teşkilatlanmıştır. 13 Ağustos 1991’de İlçeye Kaymakam ataması yapılarak teşkilat işler duruma getirilmiştir.

Ferizli İlçesi Marmara depreminden sonra 06.03.2000 gün ve 23985 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanan 593 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Adapazarı Büyük Şehir Belediyesi sınırları içine alınmıştır.

COĞRAFYASI

İlçemiz coğrafi konum olarak Marmara Bölgesinde yer almakta olup, Sakarya İline bağlıdır. İlçe Adapazarı’nın kuzeyine düşmektedir. İlçemizin il merkezine uzaklığı 22 kilometredir. İlçemizin kuzeyinde ve doğusunda Karasu, güneyinde Söğütlü İlçesi, güneydoğusunda Hendek ilçesi, batısında ise Kaynarca ilçesi yer almaktadır.

İlçemizin yüzölçümü 228 km2.olup, deniz seviyesinden yüksekliği 50 metredir. İlçe genelinin tamamı orta yükseklikte tepelerle kaplıdır.

NÜFUS

2000 Yılında yapılan son Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre ilçenin genel nüfus toplamı 24.383 kişidir.

Toplam nüfusun 12.379′ i merkez ilçede, 6.973′ si ilçeye bağlı 15 köyde, 2.167′ i Gölkent Beldesinde, 2.864′ u da Sinanoğlu Beldesi’nde yaşamaktadır. Genel nüfus içerisinde kadın ve erkek oranları eşittir.

EKONOMİ

Tarım:

Ferizli İlçesinin ekonomisinde tarım en önemli yeri tutmaktadır. Tarım çok gelişmiş ve modern usullerde uygulanmaktadır. Halkın geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır.

Tarımsal üretim olarak önem sırasına göre; fındık, mısır, şeker pancarı ve buğday üretimi ilçemiz tarımında hâkim ürünlerdir.

İlçemizde çeşitli işletme kollarında kayıtlı 550 ye kayın esnaf bulunmaktadır.

İlçemizde halen faal olarak çalışan 2 fındık fabrikası, 1 un fabrikası, 1 adet mandıra ve 1 eldiven fabrikası bulunmaktadır. Kaymakamlıkça desteklenen Seracılık ilçe ekonomisine hareket getirmiştir. İlçe merkezinde 1 adet tekstil atölyesi mevcuttur.

Seracılık faaliyetleri:

1994 yılında kurulmuş 100 üyeli S.S. Küçük Sanayi Sitesi Kooperatifince arsa satın alınarak inşaatına başlanılmış iş yerlerinin su basmanları tamamlanmış olup, halen çalışmaları devam etmektedir. Bu sanayi sitesi tamamlandığında ilçe halkının büyük sorunlarından biri giderilmiş olacaktır.

Hayvancılık :

Köylerinde tarım ağırlıkta olup, hayvancılığın ekonomik değeri düşüktür. Yayla köylerinde küçükbaş hayvancılık geçim kaynaklarından biridir. Büyükbaş hayvan sayısı: 5428, Küçük baş hayvan sayısı: 1520 baş. kanatlı hayvan sayısı 8100 adettir. 1150 Adet fenni arı kovanı mevcuttur.

İlçemiz ve köylerinde 72 adet broiler kümesi mevcuttur. 970.000 baş/devre broiler üretilmektedir. Ortalama 5 devre yapıldığında yılda 4.850.000 adet broiler piliç üretilmektedir.

Sanayi:

İlçe sınırları içerisinde tarımsal amaçlı olarak faaliyet gösteren sanayi tesisleri 1 adet Mandıra, 1 adet Un fabrikası, 2 adet Fındık kırma fabrikası 4 adet Mısır Kurutma ve Depolama Tesisi olmak üzere 8 adettir.

Akyazı

Sakarya’nın İlçeleri ›

Akyazı

COĞRAFİ KONUMU
Marmara Bölgesi’nde Sakarya İline bağlı bir ilçe olan Akyazı’nın batısında Sakarya Merkez ilçesi ile Sapanca, kuzeyinde Hendek, güneyinde Geyve, doğusunda da Bolu ili yer almaktadır. Akyazı’nın doğusu ve güneyi Köroğlu Dağlarının batı uzantıları olan Samanlı Dağı ile engebelenmiştir. Bu dağların yüksek kesimlerinde platolar bulunmaktadır. İlçenin kuzey ve batısını Adapazarı Ovası’nın çöküntü uzantısı olan Akyazı Ovası kaplamaktadır. İlçe topraklarını Mudurnu Çayı ile kolları sulamaktadır. Sülüklü Göl ilçe toprakları sınırları içerisindedir. İl merkezine 29 km. uzaklıktaki ilçenin yüzölçümü 717 km2 olup, 2000 Yılı Genel Nüfus Sayım Sonuçlarına göre; toplam nüfusu 72.524’tür.

TARİHİ

Akyazı Selçuklular zamanında kurulmuş bir Türk kasabasıdır. Selçuklu Devleti’nin sona ermesi ile merkezi Göynükte bulunan Umurhan Beyliği’nin eline geçmiştir. 1303 tarihinde Osmanlı Devleti’’in kurucusu Osmanbey’in komutanlarında Konuralp tarafından Osmanlı topraklarına katılmıştır. Bundan böyle sürekli Türk egemenliğinde kalan Akyazı, 1808 yılında İstanbul, ve 1845 yılında Üsküdar’a bağlanmıştır.

Kanuni Sultan Süleyman’ın oğulları Selim ve Beyazıt zamanında başlayan taht kavgaları yüzünden çıkan kanlı çatışmalar yöre halkı üzerinde derin izler bırakmıştır. Yine bu bölgede çıkan suhte (softa) ayaklanmaları yüzünden Akyazı ve çevresi halkı büyük zarar görmüştür.

Akyazı tarih çağları içinde Bitinya, Roma ve Bizans gibi büyük devletlerin egemenliği altında kalmıştır. Osmanlı Devletinin kurulması ile Bizanslıların egemenliği altında bulunan Akyazı ve çevresine yapılan seferler sonunda Osmanlı egemenliğine geçmiştir.

1944 yılında İlçe olan Akyazı önce Kocaeli iline, 1954 yılında da Sakarya’nın İl olması ile Sakarya’ya bağlanmıştır.

NÜFUS

2000 Yılında yapılan son Genel Nüfus Sayımı sonuçlarına göre ilçenin genel nüfus toplamı 77.536 kişidir. Toplam nüfusun 30.020′ si merkez ilçede, 30.662′ si ilçeye bağlı 42 köyde, 3807′ si Altındere Beldesinde, 7110′ u Kuzuluk Beldesi’nde 3124′ ü Küçücek Beldesinde, 2813′ üde Dokurcun Beldesi’nde yaşamaktadır.

EKONOMİ

Tarım:

Tarım işletmelerinin büyük çoğunluğu 5-2000 dekar arasında değişmektedir. Arazilerin %40 ‘ı dağlık,%60’ı taban arazidir. Taban arazilerde mısır, pancar, tütün, buğday, yem bitkileri çokça, sebze ve meyvecilikte kısmen yetiştirilmektedir. Dağlık arazilerde fındık ağırlıkta olmak üzere mısır buğday yetiştirilir. Orman alanları dağlık kesimlerde büyük yer kaplar. Kerestecilik ilçede önemli yer tuttuğundan kavak ağacı dikimide önemli yer tutar.

İlçemizde Akbank, Halkbank, İş Bankası, Şekerbank ve Ziraat Bankası şubeleri mevcuttur.

Hayvancılık :

İlçede 373 broiler piliç tavuk işletmeciliği bulunmaktadır. Bunlar yılda 5 dönem devir yapmaktadır.çoğunlukla büyükbaş hayvancılığı yapılır.Büyük ve Küçük baş hayvan sayısı 17.100, kanatlı hayvan sayısı 63.800 adettir. 1150 Adet fenni arı kovanı mevcuttur. Yıllık süt üretimi 24.352 ton, et üretimi ise 282.340 kg civarındadır.

Sanayi:

İlçemiz coğrafi durum ve ulaşım itibariyle sanayileşmeye elverişlidir.Akyazı Ticaret ve Sanayi Odasına kayıtlı; Yazaki, Baysan, Alimeks Aliminyum, Della Gıda, Aydın Örme, Çak Tekstil, İşmont, Un fabrikası, Süt Ürünleri, Kilmak , Hayvan yemi kurutma tesisleri, Maden Suyu, İçme Suyu dolum tesisleri, mobilya sanayi ve tekstil gibi irili ufaklı fabrikalarıyla yaklaşık 5500 kişinin istihdamı sağlanmıştır.Ayrıca ilçemizdeki kereste, lambri vb 40 civarındaki atölye ile yaklaşık 500 kişinin istihdamı sağlanmaktadır. İlçemizde Küçük Sanayi Sitesi bulunmakta olup ayrıca Organize Sanayi Bölgesi Ağustos 2005 tarihi itibariyle kurulması için çalışmalara başlanmıştır.

Adapazarı (Merkez)

Sakarya’nın İlçeleri ›

Uzun yıllar Kocaeli’ye bağlı bir ilçe olarak yaşayan Adapazarı, TBMM’de 17 Haziran 1954 tarihinde kabul edilen bir yasa ile “Sakarya” adıyla vilayet haline gelmiştir. Sakarya ilinin merkez ilçesi ise Adapazarı’dır.

22 Ekim 2000 tarihindeki nüfus sayımıyla ilgili İl Planlama Müdürlüğü’nün kesin olmayan sonuçlarına göre Adapazarı merkez nüfusu 160.757, büyükşehir nüfusu ise 309.150 olarak saptanmıştır.

VN:F [1.9.13_1145]
Rating: 10.0/10 (1 vote cast)
VN:F [1.9.13_1145]
Rating: +1 (from 1 vote)
Sakarya İlçeleri Nelerdir İsimleri, 10.0 out of 10 based on 1 rating Facebook İnternet Sayfamızı Beğenip Yorum Yapmayı İhmal Etmeyiniz.

You might also like

Sakarya Fırat 28. Bölüm Videosu İzle 18 Ağustos 2010
Sakarya fırat 28. bölüm sezon finali fraganı izle,sakarya fırat 28. bölüm sezon finali izle,sakarya...
2011 Sakarya Genel Seçim Sonuçları 12 Haziran
Sakarya genel seçim sonuçları 12 haziran, Sakarya 2011 seçim sonuçları 12 06 2011, Sakarya seçim...
Sakarya Özel Altınova Hastanesi Online Randevu Almak
Sakarya Özel Altınova Hastanesi randevu alma, Sakarya Özel Altınova Hastanesi, Sakarya Özel Altınova...
Sakarya Fırat Dizi Müziği Kara Köprü Narlıktır
Sakarya Fırat Dizi Müziği İzle, Sakarya Fırat Dizi Müziği İndir, Sakarya Fırat Dizi Müziği...

Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Yorum Gönderim